Documentaire over 100 bibliothecarissen die vorig jaar onder de naam Cycling for Libraries in 10 dagen van Kopenhagen naar Berlijn fietsten. In Berlijn vond de 100e Deutsche Bibliothekartag plaats, maar dat was meer een excuus dan een doel: het draaide om het onderlinge contact en het uitwisselen van kennis en ervaring tijdens en na het fietsen. Eigenlijk was het een mobiele Onconferentie: een bijeenkomst zonder specifiek programma en met een vrije structuur, al waren er hier wel thema’s vastgesteld per dag. Topidee! En het ziet er geweldig uit allemaal, je krijgt er zin van om mee te doen.

Binnenkort wordt er in Amsterdam ook een Onconferentie georganiseerd. Niet op de fiets, en geen 10 dagen, maar wel een echte Unconference. Nog een paar dagen en dan zijn we er klaar voor: dan zoeken we de publiciteit en dan opent de inschrijving. Als je de sociale media een beetje volgt kom je het vanzelf tegen, maar ik zal er ook zeker over bloggen als het zover is.

De initiatiefnemers van Cycling for Libraries zwaren overigens ook te zien bij This Week in Libraries.

Deze verzameling bakblikken kwam ik tegen op een blog over het Amerikaanse Middenwesten. Geen bibliotheekblog maar een blog over de mooie dingen van het platteland. De bakblikken worden uitgeleend door de openbare bibliotheek van Atkinson, Nebraska.

Volgens de schrijfster van het blog komen dit soort verzamelingen in meer bibliotheken op het platteland voor. Since most of these towns don’t have big box superstores nearby, I can imagine it’s very handy. I can also appreciate the idea of not forking over $12 to create a never-gonna-make-it-again fire truck cake.

Ik zie het mezelf nog niet doen, cakevormen uitlenen, maar in de Verenigde Staten is er een grotere traditie van enorme taarten bakken dan in Nederland. En als ik zie wat voor kleinschalige diensten ze in deze bibliotheek nog meer aanbieden dan past dit daar prima in.

Ze hebben meer dan 100 vormen en je mag ze drie weken lenen. Lang genoeg om een mooie verjaardag mee te vieren lijkt me.

Het boek Oh the places you”ll go to schreef Dr. Seuss vlak voor zijn dood. Het is een mooi en bemoedigend verhaal over de hoogte- en dieptepunten in een mensenleven. Geschreven voor kinderen, maar eigenlijk (ook) bedoeld voor volwassenen. Zoals wel meer boeken van Seuss.

Regisseur Teddy Saunders laat een aantal bezoekers van Burning Man 2011 het verhaal vertellen en dat levert een prachtig filmpje op. Het festivalterrein is surrealistischer dan decorbouwers in Hollywood kunnen bedenken en de bezoekers zijn fantasievoller dan welke acteur ook.

Prachtig! Ook als je niet van The Cat in the Hat houdt en ook als je How the Grinch stole Christmas niet kunt uitstaan.

Inderdaad, in de Airport Library was vanochtend ook een Voorleesontbijt georganiseerd. Met ontbijtkoek en stroopwafels. En een stewardes en een piloot. En uiteraard het boek van Chris Haughton.

Een ander verslag vindt je hier.

Erg leuk om te doen: nadenken over wat voor boeken je daarvoor wil gebruiken. Wat wil je van jezelf laten zien en hoe? En het is nog leuker om de reacties te lezen, om te zien wat andere mensen in die boeken zien. Heel verrassend ook: blijkbaar heb ik de literaire smaak van man van middelbare leeftijd. Maar wat vooral opvalt is dat iedereen vanuit zijn eigen achtergrond kijkt: de bibliofiele Neerlandicus vindt mijn keuze maar cliché, het gemeenteraadslid denkt dat ik interesse heb in politiek en de ex-expat denkt dat ik veel reis voor mijn werk. En dat is logisch, zo werken die dingen, iedereen kijkt door zijn eigen bril naar de wereld. Wel vraag ik me af hoe mensen er bij komen dat ik in mijn vrije tijd wandel of dat ik elke dag naar DWDD kijk.

De mensen die gereageerd hebben kennen mij niet, op die ene anonieme reactie na dan waarvan ik een sterk vermoeden heb van wie die afkomstig is (iemand met veel meer verstand van muziek dan ik).  Omdat het toch een soort puzzel is, zo’n foto, heb ik een paar boeken uitgekozen als aanwijzing, maar die snap je natuurlijk alleen als je mij een beetje kent. Misschien heb ik het te moeilijk gemaakt en had ik toch die biografie van Hotz (Oegstgeest) en de Sevenumse vertaling van Twan Huys moeten opnemen, maar dat vond ik er te dik boven op liggen. Dan hadden mijn collega’s het onmiddellijk geraden. En er hadden meer mensen moeten reageren die mij een beetje kennen. Durfden de mensen die ik ken niet te reageren of hebben ze het niet gezien? Misschien had ik er meer reclame voor moeten maken..

Het is een leuk raadspelletje, op Stories Guy’s blog kun je de toelichting op mijn keuze lezen. Een goed idee om op deze manier iemand in beeld te brengen. Dank je wel, Pieter, dat ik mee mocht doen.

Sinds de bibliobussen heb ik een zwak voor dingen op wielen. Toen ik dit filmpje zag was ik dan ook meteen verkocht. Zeker met de toelichting van de maker van de film. Toen hij aan de kunstenaar vroeg waarom hij die fiets bouwde was zijn antwoord: because.

Meet French Canadian Media Artist Nicholas Hanna. This guy decided to build a device for no reason, that doesn’t really serve a clear purpose. So, I decided, this would also be a good time to create a video just “because.” 

Lijkt me de beste reden om iets te doen: daarom.

Mocht je benieuwd zijn naar wat de teksten betekenen die het apparaat schrijft kijk dan hier, en hier kun je zien wat voor apparaten Hanna nog meer heeft gebouwd.

Met dank aan Vormplatform.

Die vraag wordt me regelmatig gesteld. Niet zo’n rare vraag want de boeken zijn niet beveiligd, er is geen toezicht in de bibliotheek en hij is 24 uur per dag bereikbaar.

Wordt er veel gestolen? Dat valt wel mee. Er verdwijnen wel eens boeken, maar die komen af en toe ook weer terug. Dat is niet de bedoeling, dat mensen boeken meenemen, maar het gebeurt soms toch. En boeken komen soms ook niet terug. Dus ja, er wordt wel gestolen maar dan hebben we het over kleine aantallen. En als je nagaat dat er per jaar 18,4 miljoen mensen in het gebied van de Airport Library rondlopen valt dat heel erg mee.

 Toen we begonnen met de Airport Library wilden we alles anders doen en daarom worden de boeken niet echt ingewerkt. Er komen een paar stempels in het boek en we plakken er een sticker op, dat is het wel zo’n beetje. Die stempels en die stickers zijn bedoeld om duidelijk te maken dat het om een bibliotheekboek gaat, meer niet. De kleine stickertjes die je hierboven ziet zijn iets groter dan een 2 euro munt. De grote maken ook meteen duidelijk dat het boek om te lezen is, niet om mee te nemen.

Het doel van de bibliotheek is om Nederlandse kunst en cultuur te promoten en blijkbaar worden sommige mensen zo gegrepen door wat ze zien dat ze het willen meenemen. Eigenlijk wel een goed teken, toch? Maar het is niet de bedoeling uiteraard….. Overigens worden de boeken over Amsterdam het meest meegenomen.

Op de eerste dag van het nieuwe jaar is het tijd om eens terug te kijken naar wat er afgelopen jaar allemaal gebeurd is op mijn blog.  Wordpress is zo aardig om me daar een handje bij te helpen door me een jaaroverzicht te sturen met daarin een paar interessante feitjes: dat mijn stuk voor de blogkermis over de kracht van de bibliothecaris het best bezocht is dit jaar wist ik al, maar dat het verslagje over de opening van de Stationsbibliotheek op jaarbasis ook zo goed gelezen is wist ik dan weer niet. Da’s wel een geruststelling, dat ik gelezen wordt vanwege de inhoud en dan ook nog net op de onderwerpen waar ik me zeer betrokken bij voel.

Dat mijn meeste lezers uit Nederland komen verbaast me niks, dat de Belgen daar vlak achter komen ook niet, maar dat de Verenigde Staten blijkbaar op een derde plaats staan dan weer wel. En het verbaast me ook dat ik blijkbaar lezers in Suriname, de Antillen, Zuid-Afrika, Australië, Hong Kong, Indonesië en Japan heb. Ik ben zeer vereerd, laat eens iets van jullie horen…

Mijn blog is dit jaar 17.000 keer bekeken. Dat is volgens WordPress 6 maal een uitverkocht Sydney Opera House. Da’s een-derde keer de Amsterdam Arena, om het even te relativeren, maar ik vind het toch een mooi aantal.

Verder heeft WordPress nog een tip: Some of your most popular posts were written before 2011. Your writing has staying power! Consider writing about those topics again. Da’s aardig bedoeld van WordPress maar een van die stukken van vóór 2011 gaat over mijn keuze uit de  wereld-literatuur en dat is inmiddels opgenomen op de literatuurlijst van een middelbare school uit Zeist dus dat vertekent de statistieken wel een beetje denk ik.

In het nieuwe jaar ga ik vrolijk door met bloggen, ik vind ‘t veel te leuk. Zeker als ik zie hoe een stuk als dat over het artikel van Möring in de Groene breed wordt opgepakt en een hele nieuwe discussie aanwakkert. Ik blijf bloggen over dingen die me opvallen en ontwikkelingen waar ik me kwaad over maak. En over de mooie dingen die ik tegenkom. Nu alleen nog een manier vinden om reclame te maken voor mijn eigen bedrijfje, want dat kan het komende jaar wel wat nieuwe klanten gebruiken. Ik ben o.a.  in te huren voor het leiden van brainstorm-sessies of als meedenker bij of aanjager van innovatieve projecten. Misschien moet ik eens wat meer over mezelf gaan bloggen dit jaar .

Overigens nog een gelukkig Nieuwjaar allemaal….

Inmiddels heeft Watson zich bedacht: zijn laatste blogpost is juist een pleidooi voor bibliotheken en vooral voor bibliothecarissen. Hij  begint met een Mea-culpa voor zijn eerdere voorspelling:  it is a big mistake, in my view, to confuse the future of books or publishing with the future of public libraries. They are not the same thing.

Hij ziet in dat bibliotheken meer zijn dan alleen boeken en informatie:  A good local library is not just about borrowing books or storing physical artefacts. It is where individuals become card-carrying members of a local community. They are places where people give as well as receive. Public libraries are keystones delivering the building blocks of social cohesion, especially for the very young and the very old. They are where individuals come to sit quietly and think, free from the distractions of our digital age. They are where people come to ask for help in finding things, especially themselves. And the fact that they largely do this for nothing is nothing short of a miracle.

Wel ziet hij de rol van de bibliothecaris veranderen: minder faciliteren, minder uitlenen en meer curator, meer wegwijzen.  In a world cluttered with too much instant opinion we need good librarians more than ever. Not just to find a popular book, but to recommend an obscure or original one. Not only to find events but to invent them. The internet can do this too, of course, but it can’t look you in the eye and smile gently whilst it does it. And in a world that’s becoming faster, noisier, more virtual and more connected, I think we need the slowness, quietness, physical presence and disconnection that libraries provide, even if all we end up doing in one is using a free computer. Het gebouw is dus zeker belangrijk in zijn ogen. Wat mij betreft een effectief antwoord op al die mensen die roepen dat het om de functie gaat en niet om het gebouw en dat dat gebouw dus wel weg kan.

Het belangrijkste in een bibliotheek zijn niet de boeken maar de mensen: we should accept that a library without books would still be a library because it would continue to be an important community resource – a neutral public space – where serendipitous encounters with people and ideas take place.

Ik kan me hier wel in vinden, in dit beeld. Ik ga het stuk nog een paar keer lezen en er dan eens goed over nadenken. En kunnen we dit idee dan net zo fanatiek verspreiden als dat schemaatje waarin de bibliotheek tot uitsterven gedoemd was?

Een kerstboom in de uitlening, een kerstkaart naar relaties en eventueel een widget op de website? De New York Public Library pakt dat anders aan.

Onder de titel Finding Jesus at NYPL: a research guide wordt op de website uitgelegd welke bronnen er over Jezus te vinden zijn in de bibliotheek. Verwijzingen naar de bijbel en de koran uiteraard, maar ook naar achtergrondliteratuur over het Romeinse rijk, over de taal die Jezus sprak, over zijn moeder Maria en over zijn wederopstanding. Mét verwijzingen naar de catalogus. De lezer wordt gewezen op de Digital Gallery van de NYPL waar afbeeldingen te vinden zijn waar Jezus op voorkomt en op de speciale collectie Judaica. Maar er wordt ook gewezen op de boeken over de geschiedenis van het christendom, een verzameling gospelmuziek en op romans waarin de persoon van Jezus voorkomt.

Eenvoudig en effectief wordt zo weer eens duidelijk gemaakt waar de bibliotheek ook alweer goed in is. Mooi vind ik dat.

Bovenstaande afbeelding is overigens van de website van de KB.

]]> http://tenaanval.wordpress.com/2011/12/23/wat-doet-de-bibliotheek-aan-kerstmis/feed/ 2 tenaanval kerstmis collectievissen