Holland. The original cool.

Het NBTC is een nieuwe promotiecampagne gestart, gericht op reizigers vanuit de Verenigde Staten:  Holland. The original cool. Ik vind hem zelf vrij geestig (“what you call cool, we call Holland”) maar da’s natuurlijk een kwestie van smaak.

De campagne is een samenwerkingsverband tussen het NBTC, Amsterdam Marketing, de KLM en Schiphol. Daarom komt Schiphol vrij prominent in het filmpje voor. En als Schiphol in een leuk filmpje zit, kan de Airport Library uiteraard niet ontbreken. Heel kort welliswaar (op 1.36) maar toch.

En voor wie zich afvraagt wat Pim de Koel daar zit te lezen: dat is De weduwnaar van Kluun, in het Noors.

Poëzie uit de brievenbus

Poëzie op het scherm is een initiatief van het Nederlands Letterenfonds. In samenwerking met het Mondriaan fonds bieden ze tweejaarlijks een aantal dichters en schrijvers de gelegenheid om in samenwerking met een vormgever een literair werk voor op het scherm te maken. Vanuit dat project heeft het afgelopen jaar het gedicht Welcome Stranger in de bibliotheek gedraaid.

Op zoek naar iets nieuws kwam ik dit tegen: Poëzie uit de brievenbus. Met de app 200tonTNT kun je op een brievenbus opeens gedichten lezen (bekijk het filmpje even, daarin wordt uitgelegd hoe het werkt). Maarten Doorman schreef zeven gedichten: voor elke dag van de week een. In plaats van iets ín de brievenbus te gooien, komt er nou opeens iets uit: een gedicht.

Het gedicht voor de zaterdag heb ik vanmiddag gelezen. Je krijgt wel een beetje rare blikken van voorbijgangers als je opeens met je telefoon voor de brievenbus staat, maar het is toch erg leuk. Doorman zelf noemt dit overigens geen gedicht, maar beeldhouwkunst, omdat het een soort van driedimensionaal werk is dat iets met de ruimte doet.

De 2012 serie van Poëzie op het scherm bestaat geheel uit werken voor mobiele schermen en werken met augmented reality. We zijn er nog niet helemaal uit hoe we dit gaan aanbieden in de Airport Library, maar ik wil er zeker iets mee gaan doen want ik vind het prachtig.

De gedichten zijn ook te vinden op digidicht.nl, waar nieuwe vormen van poëzie ontwikkeld worden. Iedereen kan daar mee doen. Ook mooi

Verhalen uit de Airport Library #16 Dick Bruna

Het doel van de Airport Library is om Nederlandse kunst en cultuur te promoten. Dat doen we met behulp van boeken, filmpjes, muziek, fototentoonstellingen en ook met “gewone” tentoonstellingen. Er staan twee vitrines in de bibliotheek waar we externe partijen voor zoeken die daar een toepasselijke tentoonstelling willen maken. Zo heeft de bibliotheek van het Van Gogh Museum vorig jaar de vitrines ingericht met uitgaven van de brieven van Van Gogh, in een aantal verschillende vertalingen. Inclusief facsimile’s van een paar brieven.

Omdat ik het tijd vond voor something completely different hebben we nu een tentoonstelling over Dick Bruna en Nijntje. De vitrines zijn ingericht door Mercis (als je hun website bezoekt moet je (heel) even je geluid aanzetten, en let op je cursor die in een konijnenpootje verandert…) met boekjes van Nijntje in verschillende talen in de ene vitrine en informatie over Dick Bruna en zijn Zwarte Beertjes in de andere. Nijntje heet in het buitenland Miffy en het is een van de meest vertaalde Nederlandse kinderboeken.  Ik probeer er daarom voor te zorgen dat er altijd wel een paar Nijntje boekjes in de collectie zitten. De vitrines zien er vrolijk uit en ze trekken de aandacht, niet alleen van het publiek, maar ze hebben ook Radio Noord-Holland al gehaald.

Dit filmpje zat al in de collectie, van Nederlands design promoter Dutch DFA:  

Verhalen uit de Airport Library #15 Over de Boekenweek en de zwarte bladzijden

Ook dit jaar was er in de Airport Library weer aandacht voor de Boekenweek. Het thema “Gouden tijden, zwarte bladzijden” leende zich bij uitstek voor een geschiedenislesje, georganiseerd door de onvolprezen Karen Bertrams.

Op Schiphol werd een tentoonstelling georganiseerd over het boek Les Habitant de Suriname a Amsterdam, een boek uit 1884 over de tentoongestelde Surinamers op de Wereldtentoonstelling in 1883 in Amsterdam. (ja, lees die zin nog maar een keer…) Ondanks het treurige onderwerp staan er prachtige foto’s  van de tentoongestelden in dat boek. Naar analogie van die portretten hebben we fotografe Marie Cécile Thijs gevraagd om op Schiphol foto’s te maken van passagiers.  In dit filmpje zie je een paar van de resultaten.

Interessant om te merken hoe weinig buitenlanders afweten van het slavernij-verleden van Nederland. Maar daarom was dit thema des te interessanter op Schiphol. Want dat is toch het doel van onze bibliotheek: mensen iets leren over de Nederlandse cultuur.

Verhalen uit de Airport Library #14 Met de muziek mee

Vanochtend trad singer-songwriter Mark Lotterman op in de Airport Library. Een concertje dat we samen organiseerden met Muziekweb. Muziekweb legt zelf uit waarom:

Sinds de start van de Airport Library in 2010 voorziet Muziekweb de bibliotheek van muziekthema’s. De Airport Library, onderdeel van de Holland Boulevard op Schiphol, is de eerste openbare bibliotheek op een luchthaven en de eerste bibliotheek die dag en nacht geopend is. Een spectaculaire plek met veel (digitale) mogelijkheden voor passagiers om in de eigen taal boeken te lezen, muziek te luisteren en kennis te maken met de Nederlandse cultuur en literatuur. 

Muziekweb belicht in de Airport Library muziekthema’s als Edison Pop, Edison Klassiek,  Dance en Jazz. Er valt niet alleen veel informatie te lezen, ook zijn er diverse tracks van toonaangevende Nederlandse musici te beluisteren.  Onlangs lanceerde Muziekweb een nieuw thema: contemporary Dutch singer-songwriters, met tracks van onder andere Blaudzun, Roosbeef, Laura Jansen en Mark Lotterman. Mark lanceerde eind 2012 met succes zijn 3e album ‘Funny’.

Het was erg leuk, vooral ook omdat mensen onmiddellijk reageren op muziek: voorbijgangers bleven stilstaan, personeelsleden uit nabijgelegen winkels kwamen een kijkje nemen en vaders probeerden hun dansende peuters te filmen. En iedereen reageerde enthousiast, het minste was een glimlach terwijl ze weer doorliepen.

Er staan een paar foto’s van het optreden op Facebook (like die pagina even..) en voor wie zich afvraagt hoe Mark Lotterman klinkt hierbij zijn optreden bij De wereld draait door: 

De cd kon ik niet laten ligen, want daar hoorde een prachtig, handgemaakt boekje bij. Wat natuurlijk wel gesigneerd moest worden: 

Verhalen uit de Airport Library #13: de @airprtlibrarian op Twitter

De bovenste tweet gaat over een vermeende Twitteraccount van het Orly vliegveld in Parijs. Daar is wel erg weinig actie. Dat in tegenstelling tot Schiphol, volgens de onderste tweet.

Ik heb het even terug gezocht: die onderste tweet gaat over iets wat in september vorig jaar gebeurde. Precies vijf maanden geleden dus. Maar het heeft blijkbaar wel indruk gemaakt. Een van de doelen van het Twitteraccount van de Airport Libary is om contact met bezoekers te maken en dat is hier dus gelukt. Omdat de bibliotheek alleen maar toegankelijk is voor reizigers die via Schiphol naar een niet-Schengen land reizen (en dus niet voor niet-reizigers of voor passagiers binnen Schengen) bereiken we maar een beperkt publiek. En omdat er maar een heel klein gedeelte van de tijd een bibliothecaris aanwezig is, is het lastig om met de bezoekers te communiceren. Via Twitter doe ik daar wel een poging toe.

Ik gebruik Twitter vooral om te vertellen over wat er in de bibliotheek gebeurt en om me in het gesprek te mengen als ik zie dat er op Twitter iets over de Airport Library gezegd wordt. De meeste mensen reageren niet op mijn reactie en als ze dat wel doen is dat vaak heel verbaasd. Niet naar mij, maar naar hun volgers: “zeg ik iets over de bibliotheek en dan reageert de bibliothecaresse opeens”. Maar soms ontstaan er hele gesprekken en er zijn een aantal vaste reageerders.

Ik gebruik Twitter ook  om Nederlandse kunst en cultuur te promoten. Zo heb ik via Twitter al eens aan een Amerikaanse steward uitgelegd hoelang geleden het was dat we in Nederland een koning hadden, met een Franse pianist getreurd over hoe jammer het was dat Simeon ten Holt net overleden was en aan een Ghanees fotomodel uitgelegd dat we ook een filmpje van Vlisco in onze collectie hebben. Dat was niet de bedoeling toen ik er mee begon, maar het is wel erg leuk.

Overigens heeft Orly geen eigen Twitteraccount, het gaat hier om een nep account. Er is een gezamelijk account voor alle Parijse vliegvelden: Aéroports de Paris. En ja, de meeste buitenlanders schrijven Schiphol zonder die tweede H. Is blijkbaar een heel lastige naam.

Verhalen uit de Airport Library #12 : filmpje!

Een van de zeer gewaardeerde partners van de Airport Library is de OBA, die steunt ons zowel financieel als praktisch. Medewerkers van de OBA hebben onlangs een filmpje over de Airport Library gemaakt voor de digitale etalage Amsterdam, voor het onderdeel Schiphol.
Het filmpje geeft een goed beeld van hoe de bibliotheek er uit ziet, wat de bedoeling is en hoe het werkt. Voor iedereen die er nog niet geweest is.

Alle openbare bibliotheken die de digitale etalage Amsterdam op hun website hebben staan, hebben nu dus ook automatisch dit filmpje. Kunnen ze er mooi even reclame mee maken…

Verhalen uit de Airport Library #11 de boek-o-matic

Gisteren hebben we in het kader van de Nationale Voorleesdagen verhalen gemaakt op Schiphol met de Boek-o-Matic. Bedenker Bram de Goeij noemt de Boek-o-matic een storytelling-tool voor kinderen vanaf 2,5 jaar; het is meer een programma dan een apparaat. Op de foto hierboven kun je zien dat de Schipholversie  een combinatie is van high- en low-tec: een iPad met een houten plankje en wat elastiekjes. Het werkte geweldig.

Kinderen maakten eerst hun eigen verhaal op een vertelstrook, al dan niet gebruik makend van kant en klare plaatjes. Dat verhaal werd vervolgens (met passende geluidseffecten!) verteld in de iPad. Het filmpje dat daardoor ontstond werd op het eigen Boek-o-matic kanaal op Youtube gezet.

Daarom was dit zo’n leuk project voor op Schiphol: kinderen maakten hier in Nederland een boekje, namen dat mee op reis en konden vervolgens hun vriendjes en familie waar ook ter wereld hun verhaal laten zien, door ze te verwijzen naar Youtube. Daar waren we al langer naar op zoek: naar iets digitaals om de reizigers mee te geven.

De kinderen vonden het geweldig. Bijkomend effect waren de ouders die hierdoor met elkaar aan de praat raakten: ik hoorde althans een Noorse en een Egyptische vader die allebei op de vlucht naar Toronto zaten te wachten een gesprek voeren over dorpen bij de meren van Canada.

De verhalen van de kinderen waren zoals je dat zou verwachten: fantasievol en meer of minder samenhangend. Behalve dit verhaal van Yasmin, een meisje van een jaar of 9 uit Egypte. Daar moest ik wel even van slikken, met het nieuws in ‘t achterhoofd:

Op Facebook vindt je een hele fotoreportage van die ochtend (en als je daar toch bent, like the pagina dan even…) en hier vindt je meer informatie over de Boek-o-matic. Ik weet niet of het programma nog te bestellen is, maar je kunt het altijd proberen. En voor de wijsneuzen die zich afvragen wat dit met Voorlezen te maken heeft: de kinderen lezen het verhaaltje voor in de Boek-o-matic.

Wat de bedoeling is van de Airport Library

Omdat ik merk dat het niet voor iedereen duidelijk is wat precies de bedoeling is van de Airport Library leg ik het hier graag nog een keer uit:

Ons belangrijkste doel is het promoten van Nederlandse kunst en cultuur. Dat is de reden waarom we subsidie krijgen van het Ministerie van OCW en daarom zitten we op de Holland Boulevard en daarom zitten we naast het Rijksmuseum. Omdat we hele logische partners zijn. Daarom werken we ook samen met Nederlandse musea en culturele instellingen, om zo de Nederlandse cultuur onder buitenlandse bezoekers die wel op Schiphol, maar niet in Nederland zijn te promoten.

Daarnaast wil de Airport Library een plek van rust zijn, een toevluchtsoord, zoals elke bibliotheek dat in zekere mate is. Een oase in die commerciële wereld van het vliegveld. Een plek waar je niks moet, waar je niks hoeft te kopen, niks hoeft te consumeren, maar waar je gewoon mag zitten en waar je dan net iets beter zit dan op die honderden andere wachtstoeltjes op Schiphol want wij hebben een tafel en leeslampjes en stopcontacten. En informatie over Nederland.

En de Airport Library wil ook alle voorbijgangers laten zien dat een bibliotheek meer is dan alleen een boekenkast en dat een bibliotheek overal kan zijn, op de meest onverwachte plekken, dus ook op een vliegveld.

Sommige mensen lijken te denken dat we zo maar iets doen daar op Schiphol,  maar we hebben heel goed nagedacht over zowel het concept als de uitvoering. Daarom is het ook zo’n succes. En daarom heb ik alle vertrouwen in de toekomst van de bibliotheek.

Verhalen uit de Airport Library #10 de bibliotheek als USP

Hoelang de Airport Library nog blijft bestaan is onduidelijk, want de subsidieperiode van het Ministerie van OCW loopt dit jaar af. Projectleider Dick van Tol schrijft er op zijn blog uitgebreid over.

Schiphol is in elk geval nog steeds erg blij met ons. Dat zei Hans Nijhuis, de directeur van Schiphol in zijn toespraak bij het 10-jarig jubileum van het Rijksmuseum. En de Social Media-afdeling vind ons ook nog steeds leuk, getuige een reactie op Twitter. Hun antwoord op de vraag van Rianne naar twee unique selling points van Schiphol was:

Dag Rianne, wat dacht je van meer dan 300 bestemmingen en de Airport Library.

En nou maar hopen dat die mensen van de Social Media afdeling nog ergens invloed hebben…