Een terugblik op een jaar in blog

Op de eerste dag van het nieuwe jaar is het tijd om eens terug te kijken naar wat er afgelopen jaar allemaal gebeurd is op mijn blog.  Wordpress is zo aardig om me daar een handje bij te helpen door me een jaaroverzicht te sturen met daarin een paar interessante feitjes: dat mijn stuk voor de blogkermis over de kracht van de bibliothecaris het best bezocht is dit jaar wist ik al, maar dat het verslagje over de opening van de Stationsbibliotheek op jaarbasis ook zo goed gelezen is wist ik dan weer niet. Da’s wel een geruststelling, dat ik gelezen wordt vanwege de inhoud en dan ook nog net op de onderwerpen waar ik me zeer betrokken bij voel.

Dat mijn meeste lezers uit Nederland komen verbaast me niks, dat de Belgen daar vlak achter komen ook niet, maar dat de Verenigde Staten blijkbaar op een derde plaats staan dan weer wel. En het verbaast me ook dat ik blijkbaar lezers in Suriname, de Antillen, Zuid-Afrika, Australië, Hong Kong, Indonesië en Japan heb. Ik ben zeer vereerd, laat eens iets van jullie horen…

Mijn blog is dit jaar 17.000 keer bekeken. Dat is volgens WordPress 6 maal een uitverkocht Sydney Opera House. Da’s een-derde keer de Amsterdam Arena, om het even te relativeren, maar ik vind het toch een mooi aantal.

Verder heeft WordPress nog een tip: Some of your most popular posts were written before 2011. Your writing has staying power! Consider writing about those topics again. Da’s aardig bedoeld van WordPress maar een van die stukken van vóór 2011 gaat over mijn keuze uit de  wereld-literatuur en dat is inmiddels opgenomen op de literatuurlijst van een middelbare school uit Zeist dus dat vertekent de statistieken wel een beetje denk ik.

In het nieuwe jaar ga ik vrolijk door met bloggen, ik vind ‘t veel te leuk. Zeker als ik zie hoe een stuk als dat over het artikel van Möring in de Groene breed wordt opgepakt en een hele nieuwe discussie aanwakkert. Ik blijf bloggen over dingen die me opvallen en ontwikkelingen waar ik me kwaad over maak. En over de mooie dingen die ik tegenkom. Nu alleen nog een manier vinden om reclame te maken voor mijn eigen bedrijfje, want dat kan het komende jaar wel wat nieuwe klanten gebruiken. Ik ben o.a.  in te huren voor het leiden van brainstorm-sessies of als meedenker bij of aanjager van innovatieve projecten. Misschien moet ik eens wat meer over mezelf gaan bloggen dit jaar .

Overigens nog een gelukkig Nieuwjaar allemaal….

Een terugblik

Binnenkort bestaat mijn blog alweer drie jaar. Wat begon als een verplicht onderdeel van de 23 dingen is intussen uitgegroeid tot mijn eigen vrijplaats. Hier verzamel ik leuke filmpjes, interessante feitjes en vooral ook: dit is een podium voor mijn opvattingen over het bibliotheekvak, de branche en vooral over het zelfbeeld van bibliothecarissen.

Dit is mijn 251e stuk en als ik terugkijk ben ik al die jaren vrij consequent geweest: mijn allereerste bericht ging (uiteraard) over ding 1 en over mijn naam. Wat ik daar zei geldt nog steeds: ik heb voor een strijdlustige naam gekozen omdat ik vind dat bibliothecarissen zich veel te vaak in een hoek laten drukken en zich veel te bang laten maken. Nergens voor nodig want bibliotheken zullen er altijd zijn en bibliothecarissen zullen altijd nodig zijn. En zelfs als je daar als bibliothecaris aan twijfelt moet je dat niet hardop zeggen, want als wij al niet in onszelf geloven zullen anderen dat al helemaal niet doen. Ok, dat stukje over bibliotheken die er altijd zullen zijn behoeft misschien enige nuance maar verder sta ik er nog helemaal achter.

Bij die eerste post dacht ik nog dat ik dit blog na een paar weken alweer zou opdoeken maar het derde stuk dat ik schreef ging al over de onzichtbaarheid van bibliotheken in de pers tijdens de Nationale Voorleesdagen. Toen merkte ik hoe lekker het is om je frustratie om te zetten in een stukje tekst. Door het op te schrijven dwing ik mezelf om goed na te denken waarover ik nou precies zo chagrijnig ben, wat me frustreert of juist vrolijk maakt. En dat helpt. Het scherpt mijn mening en het prikkelt mijn verstand.

Wat ook helpt is merken dat je stukken gelezen worden. Het aantal lezers stijgt volgens de statistieken langzaam maar gestaag en inmiddels heb ik een vaste schare lezers. Reacties krijg ik helaas maar zelden. Op Twitter zie ik de laatste tijd wel dat mijn stukken worden geretweet, dus dat zie ik dan maar als een soort van bevestiging. Bijzonder waren de reacties op het stuk Moe. Daar kwamen hier een paar reacties op, maar vooral buiten het blog om reageerden mensen: in de wandelgangen, per telefoon en ik kreeg er zelfs een mailtje over.  Mooi om te merken dat ik blijkbaar een bepaalde snaar geraakt had.

Ook mooi is dat mijn boosheid rondom de onverschilligheid binnen de branche steeds meer gedeeld wordt. Althans dat gevoel heb ik. Drie jaar geleden werd er een beetje lacherig gereageerd als ik riep dat bibliothecarissen eens wat zelfbewuster moesten zijn en eens wat meer voor hun eigen vak moesten opkomen, maar die lacherigheid is er wel af. Ik krijg steeds meer bijval, dus misschien wordt mijn mening ooit nog eens breed gedragen en worden bibliothecarissen nog eens heel zelfbewust.

De eerste drie jaar zijn bijna om, als het aan mij ligt ga ik nog lang door. Met mijn nieuwe stap krijg ik meer ruimte om te schrijven, op dit blog of op andere plekken. En dat ga ik zeker doen. Tenaanval!

Jubileum

Untitled Originally uploaded by Smithsonian Institution

Hoera ik ben de 10.000 gepasseerd! Vandaag heb ik mijn 10.000e bezoeker gehad en daar wil ik graag even aandacht besteden, misschien kinderachtig maar ik doe het toch.

Ik ben dit blog in januari vorig jaar begonnen in het kader van de 23 dingen. Na een half jaar had ik 1000 bezoekers en nu, na ruim anderhalf jaar, dus 10.000. Een aantal van die bezoekers zijn afkomstig van blogrolls waar ik op sta, daarover ben ik zeer vereerd, dank u voor de aandacht. Andere bezoekers komen weer via Twitter, daar beleef ik inmiddels ook erg veel plezier aan. Maar mijn blog blijft toch mijn moederschip, zoals Edwin gisteren schreef. Hier hangt alles aan op, hier kan ik mijn professionele ergernis kwijt. En hier blijf ik mijn visie op het openbare bibliotheekwerk spuien in de hoop dat iemand het hoort, het oppikt en er iets mee doet. Soms heb ik het gevoel dat ik sta te schreeuwen tegen de wind, dat niemand me hoort en dat het allemaal voor niks is, maar ik blijf het voorlopig nog wel even volhouden. Denk ik.

Op naar de 100.000!

Waarom bibliothecarissen aanbeden zouden moeten worden*

Radical Militant Librarian  Originally uploaded by Andrea Mercado

Vandaag precies een jaar geleden schreef ik mijn eerste post. Dit weblog is ontstaan in het kader van de 23 dingen maar ik bedacht al bij het maken van het blog dat ik hier misschien wel meer mee zou gaan doen dan alleen die 23 dingen. Ik wist nog niet precies wat maar een veelzeggende naam leek me wel belangrijk. Dit is wat ik toen over die naam zei: ik heb voor een strijdlustige naam gekozen omdat ik vind dat bibliothecarissen zich veel te vaak in een hoek laten drukken en zich veel te bang laten maken. Nergens voor nodig want bibliotheken zullen er altijd zijn en bibliothecarissen zullen altijd nodig zijn. En zelfs als je daar als bibliothecaris aan twijfelt moet je dat niet hardop zeggen, want als wij al niet in onszelf geloven zullen anderen dat al helemaal niet doen 

Ik had zo’n vaag idee om allerlei opruiende stukjes te gaan schrijven, om die ingekakte bibliothecarissen eens wakker te schudden maar ook om ze een hart onder de riem te steken. Dat is er niet echt van gekomen helaas.

Mijn zwerftochten over het web hebben me geleerd dat er al een aantal van die blogs bestaan, in de Verenigde Staten vooral. Daar heeft het vak van bibliothecaris een heel andere status. Een heel andere achtergrond ook. Een van de blogs die ik onlangs ontdekt heb is die van de Library Avenger, laat je niet misleiden door de trouwfoto die op dit moment op de voorpagina staat. Hier maakt ze wat mij betreft het ultieme statement, ik wou dat ik dat verzonnen had (waarom bibliothecarissen aanbeden zouden moeten worden). En hier legt ze ook heel mooi het verschil uit tussen bibliothecarissen en bibliothecarissen, tussen een diploma hebben en heel goed zijn in je werk. Vooral interessant voor Schrijverdezes die zich nogal eens zorgen maakt of ze wel een bibliothecaris is. Jaloersmakend. Scherp geformuleerd, heel herkenbaar en opwindend wat mij betreft.

Ze is niet de enige met dit soort blogs, de Lipstick Librarian is iets meliger maar soms ook heel leuk en via Naughty Kitty vind je nog eens een leuk plaatje. Dat soort blogs mis ik zo in Nederland. Dat zelfbewuste, die volle overtuiging van het nut van het werk, die humor. Ik wou dat ik het kon. Misschien, als ik heel veel oefen, kan ik beetje in de buurt komen…

*Voor Schrijverdezes

Waar we het voor doen

Miss Dorcas Snodgrass (LOC)  Originally uploaded by The Library of Congress

Het blog van de Feel-good librarian is een van mijn favoriete blogs: verhalen uit de bibliotheekpraktijk in het mid-westen van Amerika.  Het is ontroerend, grappig en soms hartverscheurend.

In haar laatste post beschrijft ze wat voor invloed de kredietcrisis heeft op haar dagelijks werk en daar word ik wel even stil van. Zo komt het wel heel dichtbij.

Dat zie ik ons nog niet zo snel doen, maar misschien vergis ik me?

Blog!

 

 

 

 

 

 

Twee weken vakantie achter de rug en nauwelijks geblogd. Dat betekent blijkbaar dat ik me niet erg heb opgewonden over bibliotheekzaken. Wel over andere dingen, maar daar gaat dit blog niet over. Dat betekent niet dat ik niet heb nagedacht en er zitten wel een aantal dingen aan te komen, maar ik moet er nog even verder op broeden.

Ik las bij Schrijverdezes dat ze moeite heeft met het verzinnen van onderwerpen voor haar blog; op de site van het onvolprezen Vanity Fair hebben ze een overzicht gemaakt van de meest invloedrijke en spraakmakende blogs in Amerika. Alleen al de naam Blogopticon vind ik geweldig. En daar zie je dat je dus overal een blog over kunt maken. Niet alleen over politiek of actualiteit, maar ook over foto’s waar celibritys onflatteus opstaan, zoals Go Fug Yourself. Alleen al vanwege de omschrijvingen die VF erbij zet de moeite waard.

Heb wel even moeten opzoeken wat scurrilous betekende. Volgens mijn Prisma woordenboekje is het gemeen/grof.

Ze hebben overigens ook een tellertje op hun site met een Bush Countdown: op dit moment zijn er nog 211 dagen en 17 uur te gaan voordat hij aftreed.

Een mijlpaal?

girls girls girls  Originally uploaded by scaredy_kat

Is het symbolisch? Vandaag is de afsluiting van de 23 dingen en vandaag heb ik ook mijn 1000ste bezoeker gehad. Dat zegt de teller tenminste die ik een poos geleden geinstalleerd heb.

Ik weet alleen niet of het 1000 bezoekers zijn of 1000 pageviews. Ik denk dat laatste maar de statistiek in de Administrator Bar spreekt toch echt van visitors. Voor het verhaal en voor de symboliek hou ik dat dan maar even aan. Ik zie het maar als een steuntje in de rug om door te gaan.

Deze geweldige foto komt uit Las Vegas, daar schijnt een stripclub te zitten die The Library heet. Heel opwindend die bibliothecaresses. Daar wel….