Lang leve Laurentien, of Hoe het was op de Bibliotheek2daagse

Wat mij is bijgebleven van de Bibliotheektweedaagse in Middelburg:

• De toespraak van Prinses Laurentien. Geen standaardpraatje, maar een bevlogen verhaal over het belang van lezen en voorlezen, dat ze met volle overtuiging bracht, en dat voldoende soundbites bevatte om de krant te halen. Investeren in lezen is investeren in het zelfvertrouwen van mensen volgens de Prinses, een prachtige slogan waar ik de komende periode mensen mee om de oren ga slaan. Wat kunnen we blij zijn met zo’n erevoorzitter van onze branchevereniging.
• Het geïmproviseerde praatje van Bas Savenije (KB), Maria Heijne (SIOB) en Theo Bijvoet (OCW) waarin ze bekendmaakten dat de Koninklijke Bibliotheek en het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken inderdaad samengevoegd zullen worden tot één organisatie. Wat me nog het meest verheugde was de reactie van Savenije op de vraag van Mark Deckers of dat betekende dat leden van de openbare bibliotheek straks dus ook automatisch lid van de KB zijn. Saveije keek een beetje verrast en zei toen “dat lijkt me wel voor de hand liggen ja”.
• Alle mensen die ik ontmoet heb: oude bekenden, mensen die ik alleen van Twitter ken en die ik nu eindelijk eens in het echt gesproken heb (dag Marc en Aad..) en nieuwe mensen die ik ontmoet heb. Er zijn zelfs afspraken gemaakt om een reünie te organiseren van ons Nieuw Elan klasje.
• Het feest heb ik verlaten zodra de disco begon. Dansende bibliothecarissen kan ik maar tot op zekere hoogte aan en tot die tijd was het een prima feest. Volgens de achterblijvers werd het daarna pas echt leuk, bekijk de foto’s en oordeel zelf zou ik zeggen.

En al die lezingen en demonstraties dan? Die lezing van die mensen van de Universiteit Groningen over waar leden naar toe gaan als je vestigingen sluit ga ik nog eens nazoeken en het verhaal van Mark Mieras over wat er gebeurt in je hersens als je leest/vertelt/voorleest was ook weer heel interessant. Maar meer kan ik nu (twee dagen later)  niet meer navertellen. Is dat erg, waren die lezingen dan niet goed? Nee hoor, want als ik straks weer ergens iets hoor over Nederland Schrijft dan komt die informatie zo weer boven. En ik weet nu tenminste dat NBC+ bestaat, hoe het precies zit daar kom ik ook wel weer achter.

Het was dus een geslaagde Bibliotheektweedaagse volgens mij. Op wat schoonheidsfoutjes rondom inschrijving en klimaatbeheersing na. Volgend jaar weer zou ik zeggen. Maar kan het dan alsjeblieft op een ander tijdstip? De week voor Kerstmis is agendatechnisch wel hééél onhandig.

Hoera, we gaan innoveren! #idd12

Een paar maanden geleden kreeg ik een uitnodiging om als een van de 20 movers en shakers uit de branche aanwezig te zijn op de InnovatieDoedag op 12 december a.s. Met het verzoek om dat nog even “onder de pet” te houden totdat de communicatie daarover officieel van start zou gaan.

Inmiddels heeft Johan Stapel een stukje op Bibliotheek2.0 over deze dag geschreven en begint op Twitter ook al het een en ander los te komen. Voor iedereen die dat gemist heeft hierbij wat achtergrondinformatie:  De InnovatieDoeDag is geen inspiratiedag, geen kennisdeeldag, maar een doedag, een innovatie-doedag, waarin creatieve doeners vrij baan krijgen om hun innovatieve ideeën om te zetten in praktisch uitvoerbare plannen.We starten de dag met een “unconference”, wat inhoudt dat de deelnemers aan het begin van de bijeenkomst met elkaar beslissen wat het programma zal zijn (naar het voorbeeld van LibCampNL). ’s Middags gaan we met deze gezamenlijk gekozen onderwerpen in groepen aan de slag onder begeleiding van ervaren facilitators van Waag Society. 

Voor zover ik weet is dit het enige dat er concreet bekend is over deze dag. Via een besloten Linkedin groep hebben de meeste deelnemers zichzelf inmiddels voorgesteld. Op de vraag “wat kom je brengen en wat kom je halen” was dit daar mijn antwoord: Ik heb de uitnodiging voor deze dag graag aangenomen omdat ik vind dat de bibliotheekwereld veel te veel verkokerd is en veel teveel draait om dezelfde personen. Het is dan wel geen “old boys network” omdat er ook veel vrouwen in zitten, maar het zijn wel altijd dezelfde vrouwen die je overal ziet. Daarom doe ik graag mee aan iets dat buiten alle structuren om gaat. 
Wat ik kom brengen is ervaring met een Unconference, als een van de initiatiefnemers van LibCampNL, en een flinke dosis strijdlust. Want ik vind dat bibliothecarissen veel te weinig voor zichzelf en hun eigen vak opkomen. Waarmee ik niks ten nadele van mensen van buiten het vak wil zeggen, maar iedereen heeft nou eenmaal zo zijn stokpaardjes.

Het wordt zo te zien een heel gemengd gezelschap wat daar aanstaande woensdag bij elkaar zit: oude rotten, jonge honden, veel mannen en een paar vrouwen (foei!), twee Vlamingen, één bibliotheekdirecteur, veel mensen uit openbare bibliotheken, mensen van PSO’s, hogescholen, de KB, ZZP-ers en een hoogleraar.  Zo te zien ken ik maar een stuk of 12 mensen persoonlijk, een ander deel ken ik van naam en sommige mensen ken ik helemaal niet. Zeker niet de usual suspects en dat lijkt me heel verfrissend. In totaal gaat het om 45 mensen, want elke genodigde mocht een gast meenemen.

De technische mannen zijn goed vertegenwoordigd dus digitale innovatie zal zeker een gespreksonderwerp zijn maar ik ga er van uit dat de agenda breder wordt dan dat. Dat hebben we immers zelf in de hand… Ik heb er zin in!

(en voor alle duidelijkheid: de titel van deze post is ironisch bedoeld. Want innovatie is een doorgaand proces, etc. etc.)

Indrukken uit Londen, deel 2

Waarschuwing vooraf: dit wordt een nogal mat stukje. Deels omdat ik erg moe ben, maar ook omdat ik vreselijk aan het worstelen ben met WordPress en de iPad. Gisteravond ook al, daarom zit de foto in de vorige post op zo’n rare plek en nu lukt het me niet om een youtubefilmpje te uploaden.

Want ik had het filmpje van SchipholTV (over het Voorleesontbijt in de bibliotheek) waarmee ik mijn presentatie afsloot hier graag nog een keer laten zien. Maar dat is me dus blijkbaar niet gegund. Misschien pruts ik het filmpje er nog in als ik terug ben, anders moet je het zelf maar even opzoeken.

Het was een vreemde dag vandaag op de conferentie. Mijn presentatie over de Airport Library ging redelijk goed, er werd in elk geval erg enthousiast over getwitterd. Maar ik zat ingeklemd tussen twee presentaties over wat voor carriereperspectief je hebt als je de bibliotheekopleiding hebt afgerond. Best interessant, maar de doelgroep (studenten) zat niet bepaald in de zaal. En daarbij kwam dat de dame na mij aanwezig was via Skype. Na ongeveer 3 minuten werd de verbinding slecht en viel van ieder woord dat ze zei het eerste deel weg.

Er waren vandaag erg veel presentaties over wetenschappelijke bibliotheken en over het onderwijs. Vaak best interessant en voor mij erg leerzaam: het meeste was nieuw voor me, een geval van de klok en de klepel. Maar over het gebruik van Google Forms bij bibliotheekinstructie op een universiteit in Noorwegen raak ik toch net iets minder enthousiast dan over het al dan niet gebruiken van het retailmodel door openbare bibliotheken. Terwijl dat toch echt een aardige presentatie was.

De keynotespeaker vandaag was de nieuwe directeur van de British Library, tot voor kort directeur van de digitale afdeling van de BBC. Leuke man, goed verhaal, maar geen kick in the ass zoals David Lankes die gisteren gaf. Aldus een Canadese dame die ik sprak. Van een bibliotheekleverancier overigens.

Om terug te komen op mijn presentatie: de reacties na afloop waren leuk. Niks nieuws, maar allemaal in de categorie “love the idea!”. Ik realiseer me wel dat ik voor een volgend internationaal publiek misschien iets beter moet uitleggen dat Schiphol de naam is van het vliegveld van Amsterdam. En dat dat eigenlijk ons enige internationale vliegveld is (sorry Rotterdam) dus dat je daar vanzelf terecht komt als je via Nederland vliegt. En ik ben heel benieuwd of ik nog iets ga horen van die dame uit Nigeria (!) die ook bibliotheken op het strand en op het vliegveld wil….

Afwachten maar. Ik heb in elk geval wel een leuk contact gelegd met Michael Stephens die wil helpen met het promoten van de bibliotheek. “I follow you on twitter, love what you’re doing!” dus wie weet wat dat nog eens oplevert.

Heb voorlopig wel weer even genoeg bibliotheken gepraat. Nu even een paar dagen iets anders doen. Nog even van Londen genieten.

Bibliotheekplaza is weer terug!

Na twee jaar afwezigheid was er vandaag weer een Bibliotheekplaza. Als vanouds weer in de Meervaart, met interessante sprekers en gelukkig ook veel tijd om te netwerken in de pauzes.

De allerleukste spreker vond ik Ben Hammersley, die op blote voeten op het podium stond en begon met uit te leggen dat hij de UK Prime Minister’s Ambassador to TechCity was maar dat hij dat maar een silly job title vond. Hij had een inspirerend verhaal dat ik nu natuurlijk niet meer kan navertellen maar een terugkerende uitdrukking van hem was access is better than ownership, oftewel gebruik is beter dan bezit. Dat biedt mogelijkheden voor bibliotheken, vooral omdat er volgens hem behoefte is aan mensen die andere mensen helpen om zich te handhaven in deze veranderende samenleving. Daarna hield Mark Mieras een fijn verhaal over hoe de hersenen werken, heel jammer (en ook wel onprofessioneel) dat Frenk van der Linden dat verhaal opeens afkapte.

Wat ik vooral van deze dag meeneem is de gedachte dat we best goed bezig zijn maar dat we veel duidelijker moeten laten zien wat we doen. Dat een spreker ter plekke verbaasd constateert dat er eigenlijk best heel veel getwitterd wordt vind ik veelzeggend (de # bibliotheekplaza was om 11 uur ‘s ochtends al trending) want dat had hij duidelijk niet verwacht. Nalden stond zich op het podium af te vragen wat nou precies het probleem was van bibliotheken, want books will allways be cool en hij was eens gaan kijken bij de OBA en dat zag er toch prima uit?

En dat is natuurlijk ook zo. Ja, het kan altijd beter, maar we zijn al goed bezig. Als we tenminste eens ophouden met onszelf gek te denken en te proberen om bij voorbaat alle risico’s af te dekken.  Niet zo voorzichtig, kom op: tenaanval! Of zoals Hammersley zei: If you want to innovate libraries, go to a library and innovate.

The day after #LibCampNL12

Wat was het leuk gisteren! Het eerste Nederlandse LibCamp is achter de rug en ik vond het zeer geslaagd, al ben ik natuurlijk bevooroordeeld. Ook het Cakecamp verliep grandioos. Deze foto geeft je daar een idee van: dit is ongeveer een derde van het enorme hoeveelheid zoetigheid die werd aangevoerd door de deelnemers.

Ik ga geen inhoudelijk verslag schrijven. Dat is denk ik ook niet mogelijk omdat de dag ging over het delen van informatie en ervaringen dus er zijn geen presentaties die kunnen worden samengevat of prezi’s die kunnen worden gedeeld. Maar ik kan wel kort beschrijven hoe de dag verliep. Het centrale gedeelte van LibCamp vond plaats in de grote zaal van het Kohnstammhuis op de 9e etage. Omdat ik me op de begane grond met de registratie van de deelnemers bezig hield weet ik niet precies wat boven gebeurde tussen 9 en 10 uur maar ik vermoed dat het uitpakken van de verschillende soorten gebak voldoende stof voor conversatie opleverde. Toen we om 10 uur begonnen was de sfeer in elk geval heel ontspannen en vrolijk.

Het LibCamp begon met een voorstelrondje: door het organisatiecomité maar vooral ook door de deelnemers. Alle aanwezigen (ongeveer 80) kregen de microfoon en stelden zichzelf voor. Naam, werkplek en vooral: wat kom je hier doen, waar wil je over praten vandaag.  Het werd een heel lang voorstelrondje maar dat was absoluut noodzakelijk omdat daar de basis voor de dag werd gelegd. Janneke Staaks en Eric-Jan Dol maakten tijdens het voorstellen aantekeningen en in de koffiepauze stelden zij op basis daarvan binnen 20 minuten een programma voor de dag samen (respect!).  We hadden 5 zalen tot onze beschikking en 4 verschillende timeslots, dus in totaal werden er 20 sessies gepland. Zodra het programma bekend gemaakt werd verdween iedereen in de sessies en de rest verliep daarna vanzelf. Ik heb twee sessies bijgewoond: Hoe krijg ik actieve klanten binnen de bibliotheek en De rol van de bibliotheek in het maatschappelijk debat. Van beide sessies had ik een heel andere verwachting dan wat het uiteindelijk werd maar ze waren allebei interessant. Er was geen voorzitter en toch liep het allemaal vanzelf. In de sessie over actieve klanten binnenkrijgen merkte de bibliothecaris van de mode-academie bijvoorbeeld op dat het wel erg veel over openbare bibliotheken ging en dat hij niet eens begreep wat wij met de term retail bedoelden maar  dat hij graag zijn eigen vraag op tafel wilde leggen. En zo nam het gesprek soepel een andere wending.

Want dat was ook zo bijzonder aan LibCamp: de uitwisseling met collega’s van andere disciplines. Op bibliotheekcongressen vindt er in het algemeen niet zo heel veel uitwisseling plaats tussen openbare bibliothecarissen en informatiespecialisten van bijvoorbeeld universiteiten maar nu ging dat geruisloos. Er werd veel gepraat en veel gelachen. Onder andere vanwege de hilariteit die ontstond door de spacecake die werd ingebracht onder de noemer: welk bibliothecaris durft hier een stukje van te eten?

Wat heeft het nu concreet opgeleverd? Veel nieuwe contacten en inspiratie voor de meeste deelnemers. Maar er is ook een initiatief ontstaan om weer een team te vormen als opvolger van Al@din en er is een actiegroepje gevormd dat zich buigt over de vraag hoe het bibliotheek-standpunt inzake ACTA binnen het politieke debat gebracht kan worden.

Op Twitter zag ik gisteren van verschillende niet-aanwezigen allerlei vragen voorbij komen (“zeg LibCampNL wat vinden jullie van…”) maar omdat we het veel te druk met elkaar hadden is daar volgens mij door niemand op gereageerd. Dit was nou echt een gevalletje van “had je er maar bij moeten zijn”. Een echt verslag komt er niet, de hashtag is inderdaad het verslag. Bert  heeft een impressie geschreven en ook Jeroen doet verslag van zijn ervaringen en ik verwacht nog wel een aantal blogpostjes. Jaap en Eric hebben voor This week in libraries verslag gedaan met o.a. interviews met Donna en mij. Verder zijn er foto’s te vinden bij CakecampNL, op Pinterest en op Flickr.

Waren er ook verbeterpunten? Ja: er was geen wifi, waardoor onze Vlaamse collega’s niet makkelijk het internet op konden en er niet live geblogd werd (al is het de vraag of voor dat laatste überhaupt tijd was) en een volgende keer is het verstandig om ook een plenaire afsluiting te organiseren. Maar verder was het een groot succes in mijn ogen. Niet in het minst door de fantastische medewerking van de Hogeschool van Amsterdam, nogmaals enorm bedankt daarvoor.

Voor herhaling vatbaar wat mij betreft, zo’n LibCamp.

Té erg

Bookcart drills. Ik had er wel eens van gehoord, zelfs wel eens een verdwaald filmpje van gezien maar het is dus blijkbaar een serieuze bezigheid bij onze Amerikaanse collega’s. Op dit moment lees ik This book is overdue en daarin worden ze ook genoemd. De auteur zegt erover dat je erbij geweest moet zijn, want dat het in het echt leuker is dan het lijkt op de Youtube filmpjes. Dat geloven we dan maar, want ik weet niet zo goed of ik hier nou om moet lachen om huilen. Dit zijn de winnaars van de jaarlijkse bookcart competitie op het ALA congres. Ik neem dit filmpje over omdat het wel een beetje bij mijn naam past. En omdat ik het zo bizar vind.

Maar misschien moeten wij ook eens wat meer humor in onze bibliotheekcongressen stoppen en eens wat vaker om onszelf lachen, net als onze Amerikaanse collega’s.

Observaties uit het NVB congres

Net terug uit Ede, van het NVB-congres. Het was een interessante dag: heel veel mensen kunnen kijken, nieuwe toepassingen gezien en vooral een aantal interessante lezingen bezocht. Ik ga er geen gestructureerd verslag maken, dat wordt vast nog wel door anderen gedaan (Dymphie heeft al live verslag gedaan zag ik) maar ik wil graag een aantal observaties met jullie delen.

- Bas Haring liet als keynotespeaker zien dat een spreker geen powerpoint presentatie nodig heeft, een boeiend en humoristisch verhaal is genoeg. De zaal werd volgens mij collectief verliefd op hem..

- Jaap Peters raffelde een verhaal af over beweging en stilstand en de goudklompjes. Vraag me af of mensen die niet uit de openbare bibliotheekwereld komen er veel van begrepen hebben. Het merendeel van de zaal kwam niet uit een ob.

- Wilfried Hoffman kan nog steeds meeslepend vertellen en Bibliotheek.nl wordt geweldig.

- De interessantste lezing (want nieuw voor mij) was van Lykle de Vries. Waarom was de zaal daar zo leeg? Hij begon met vragen wie de 23 dingen nog niet had afgemaakt (was volgens mij het grootste deel van de aanwezigen) om hen vervolgens toe te voegen dat ze nu naar huis moesten om dat alsnog te doen want dat ze hier hun tijd zaten te verdoen. “Wat voegt waarde toe aan de relatie tussen bibliotheek en gebruikers?” Zijn antwoord was: U. Wij dus. De medewerkers van de bibliotheek. Altijd lekker om te horen maar hij had er een mooi verhaal bij. Even afwachten tot zijn slides op slideshare staan, dan kun je het zelf teruglezen.

-Lilia Efimova liet zien dat bloggen een persoonlijk nut heeft (bloggen is eigenlijk praten tegen jezelf) maar dat je niet te hoge verwachtingen moet hebben van interactie met je lezers (reading is a choice).

- Informatieprofessionals hebben niet altijd oog voor hun omgeving. Ze staan bij voorkeur stil in een deuropening of anderszins in de weg en zwiepen met hun rugzakken en enorme conferentietassen van alles om. En waarom moet er zoveel geflitst worden bij het maken van die honderden foto’s van de sprekers vanuit alle standen?

- De openingsact was een verhalenvertelster die een russisch sprookje vertelde. Omdat we in onzekere tijden leven en we wel wat ondersteuning konden gebruiken. Maar aan de reacties op twitter te zien was het paarlen voor de zwijnen.

- Kwam er achter dat ik geen 0 kan sms-en. En omdat ik twitter via sms kwamen die paar tweets die ik heb gedaan niet in de twitterfontein omdat de hashtag nvb09 was. Heel suf, toch maar een hippere telefoon kopen dan.

- De Reehorst is een doolhof van zalen, gangen en foyers, een soort ondergronds grottenstelsel. Pas aan het einde van de dag ging ik de logica er van zien, was dus voortdurend de weg kwijt.

- Er is veel gefilmd en er zijn erg veel foto’s gemaakt maar ik vind de kwaliteit van de Flickr foto’s erg tegen vallen. Deze is van WoW!ter, mag wel hoop ik?

Kleine lesjes uit Kopenhagen

Kulturhuset Kopenhagen  Originally uploaded by tenaanval

Behalve interessante verhalen heb ik nog een paar opvallende weetjes overgehouden aan het symposium in Kopenhagen. Voor een volledig beeld veeg ik die hier even allemaal bij elkaar.

Het eerste wat me opviel was het Kulturhuset. De bijeenkomsten vonden plaats in verschillende Kulturhuseten in Kopenhagen. Dat waren allemaal zelfstandige, volksuniversiteitachtige gebouwtjes. Er zat nooit een bibliotheek in, het paradepaardje van Kopenhagen was die van Vanlose, daar waren de bibliotheek en het Kulturhuset door een terras met elkaar verbonden. Toen ik bij wat Denen informeerde hoe dat precies zat met die link tussen de bibliotheek en het Kulturhuset kreeg ik een wat glazige blik als antwoord. “Nee, dat waren twee hele verschillende dingen, die zaten nooit in hetzelfde gebouw”. Toen ik uitlegde dat wij in Nederland in de veronderstelling zijn dat dat in Scandinavië altijd combinatiegebouwen zijn werd daar een beetje lacherig op gereageerd. Heb ik dat nou gewoon altijd verkeerd begrepen of heeft de OBD ons altijd verkeerd voorgelicht?

*

Ik hoorde van bibliotheken in Australië en Denemarken dat ze hun leners een smsje sturen, twee dagen voordat hun geleend materiaal terug moet, als herinnering. Als de lener dat wil kan hij ook kiezen voor een mailtje in plaats van een smsje. (gratis!) Ik vind het een geweldige service die door de klanten zeer gewaardeerd wordt. Het kost je wel wat extra inkomsten want het scheelt een hoop boetegeld volgens de Australiërs maar volgens mij win je er zoveel goodwill mee, dat valt wel tegen elkaar weg.

*

Iets anders wat me opviel was dat alle bibliothecarissen die ik sprak (zowel uit Europa als uit de overzeese gebiedsdelen) de 23 dingen hadden gedaan of aan het doen waren. Er ontstond zelfs enige animositeit tussen de Amerikanen en de Australiërs over wie het uitgevonden had. Ik heb altijd gedacht dat het van Helene Blowers kwam maar blijkbaar liggen de wortels in Nieuw-Zeeland.

*

Op het congres liepen ook een aantal studenten van de Deense bibliotheekschool rond. Van een van hen hoorde ik dat het daar een 5-jarige, universitaire opleiding is. Ook in Denemarken loopt het aantal leerlingen terug, de twee Deense bibliotheekopleidingen hebben nu gezamelijk nog maar 7000 in plaats van 9000 leerlingen zoals 15 jaar geleden, heel verontrustend…. Een Amerikaanse studente vertelde dat het op haar universiteit nu heel hip is om bibliotheekvakken te volgen. Als je er een béétje bij wil horen moet je echt wel iets in die richting gedaan hebben. Ze reageerde oprecht geshockeerd toen ik zei dat in Nederland niemand (maar dan ook echt niemand) meer een opleiding volgt richting Openbare bibliotheken. Toch wel hoopgevend eigenlijk.

Hoop dat inmiddels duidelijk is dat het héél nuttig was in Kopenhagen?

Lessen uit Kopenhagen

Excursiebus  Originally uploaded by tenaanval

Gisteravond thuisgekomen van een zeer interessant congres. Heel veel nieuwe contacten gelegd, nieuwe dingen gehoord en inspiratie opgedaan. Ik weet nog niet zo goed wat ik er allemaal mee aan moet en of ik een uitgebreid verslag ga schrijven. Denk het niet. Maar ik wil wel alvast de dingen melden die me het meest opvielen, of die me het meest bezighielden.

Meteen al tijdens de opening werd de volgende stelling geponeerd: “A library is a not building with books. A library is a building with librarians.” En niet door de eerste de beste maar door Henrik Dahl, een bekend Deens socioloog. Daar kan ik het alleen maar hartgrondig mee eens zijn.

Verder was er een heel boeiend verhaal van Patrick Losinki, over een rapport van ULC over het return on investment van bibliotheken: volgens dit rapport levert elke dollar die in een bibliotheek geinvesteerd wordt drie dollar op. Zodra ik het rapport gelezen heb kom ik er op terug.

Ik heb een demonstratie gehad van Spoergolivia, de Deense digitale vraagbaak voor kinderen, in de bus zitten praten over een leesclub voor kinderen in de gevangenis in Kansas, gediscusieerd over de vraag of de bibliotheek ”the place beteen work and home” moet zijn en me verbaasd over het feit dat in Kopenhagen 50% van de bevolking lid is van de bibliotheek en in (heel) Australië 48%.  De directeur van de bibliotheek van Kaapstad legde uit dat de verschillen in haar land groot zijn omdat Zuid-Afrika zowel een eerste als een derde wereldland is. Veel van haar medewerkers ontbreekt het aan basiscomputervaardigheden. En ik heb de Deense Strandbibliotheek gezien (die van ons zijn mooier..).

De manager van de State Library van Victoria begon haar verhaal met de opmerking: “The fysical library is a necessity, in the age of digitalisation more than ever” maar de mooiste uitspraak kwam uit Zweden: “In libraries you meet people you didn’t know you were longing for”.

En zo was dit congres ook een beetje. Ik heb een hoop gehoord waarvan ik niet wist dat ik het zo interessant zou vinden. Ga er nog van nagenieten en dan kom ik er op terug.

Naar een congres

 

 

 

 

 

 

 

Volgende week vertrek ik naar Kopenhagen, naar het symposium The smart city and its libraries, heb ik erg veel zin in.

Over How libraries can make cities stronger, en over The library as a place in the age of technology. Ik ben erg benieuwd, het programma ziet er op papier geweldig uit. De website is al zeer veelbelovend.

De site van de openbare bibliotheek van Kopenhagen is overigens ook heel aardig. Onze scandinavische collega’s waren altijd al erg voorlijk, het lijkt erop dat ze hun voorsprong nog steeds hebben. Alleen met foto’s van hun gebouwen zijn ze  niet erg scheutig. Op zoek naar een leuke foto van een Kopenhaagse bibliotheek kreeg ik op Flickr 1979 hits maar 1900 daarvan zijn van de Koninklijke bibliotheek. Heel bijzonder zo te zien. Ga kijken of ik een gaatje in het programma kan vinden om hem te bezichtigen.