Komt de de ereader uit de oude tijd?
20 oktober, 2009
Dit weekend weer eens een avondje in de kroeg gezeten om bij te praten met mijn goede vriend Marcel. Halverwege de avond zaten we in chinees restaurant Feng op ons eten te wachten toen Marcel zijn iPhone weer eens wilde demonstreren: heb je deze app. al gezien?
Marcel ziet zichzelf als kleine zelfstandige, hij heeft een klein organisatiebureau en werkt als lobbyist. Hij vindt mijn werk wel aardig maar in die gesubsidieerde sector van mij weten we natuurlijk niet hoe het er in de echte wereld aan toe gaat. Als ik wel eens probeer uit te leggen wat web 2.0 is of wat Twitter inhoudt laat ie me braaf uitpraten maar echt serieus neemt hij dat allemaal niet. Hij vindt mij een digibeet omdat ik geen Ipod heb en ook geen Iphone, want dat is pas vernieuwing.
Toen hij weer eens zo druk bezig was met zijn supertelefoon vroeg ik of hij al eens aan een ereader had gedacht (want hij leest wel..). Hij had nog nooit van een ereader gehoord en toen ik uitlegde wat dat was kon zijn verbazing niet op. “Waarom zou je nóg een apparaat kopen als je al een telefoon hebt en een laptop? Daar kun je toch alles op lezen wat je wil?” Toen ik probeerde uit te leggen dat je op zo’n e-reader veel beter kunt lezen dan op een laptop vanwege de E-inkt en dat je er ook aantekeningen in kunt maken werd zijn verbazing nog groter. ”Ja maar, dat is uit de oude tijd! Degene die dat bedacht heeft hangt nog veel te veel aan een papieren boek. Waarom zou je iets digitaals maken dat net zo werkt als een gewoon boek? Dat is toch geen voordeel?”
Ik sputterde nog wat tegen maar Marcel liet zich niet overtuigen. Hij vond dat weer zo’n raar bedenksel van mensen die de vooruitgang niet onder ogen willen zien. Ik op mijn beurt vond Marcel weer zo iemand die aan zijn nieuwe speelgoedje hecht en niet wil zien dat de wereld groter is dan zijn eigen speeltuintje.
Maar zijn verbazing zit nu al twee dagen in mijn hoofd en ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet want hij heeft toch wel een punt vind ik. Ik heb geen ereader en ben ook niet plan om er op korte termijn een te gaan kopen. Daar heb ik geen andere reden voor dan mijn gevoel: “een papieren boek voelt lekkerder”. Maar zou daar ook bij meespelen dat ik het onbewust ook iets onnatuurlijks vond hebben, zo’n digitale versie van iets analoogs? En heeft Marcel nou de vinger op een pijnlijke plek gelegd?
Wat daarbij ook meespeelde was het geweldige stuk van Tyler Cowen dat ik las: Three tweets for the web. Ik ben erg onder de indruk van de manier waarop hij (heel beeldend) uitlegt hoe alle mogelijkheden die het internet biedt onze manier van leven veranderd heeft. Ik weet nog niet precies hoe ik Marcel aan Tyler Cowen kan koppelen, maar dat komt misschien nog wel.
Gelezen
12 oktober, 2009
Het is niet mijn gewoonte om op dit blog over boeken te schrijven die ik gelezen heb, dat laat ik liever aan schrijverdezes over. Die leest veel meer dan ik en kan er boeiend over schrijven. Maar ik ben bevangen door een enorme zendingsdrift met betrekking tot dit boek dus ik ga het toch proberen.
P.F. Thomése zat bij mij in het vakje zeer literair: “ooit nog eens wat van lezen want hij schijnt wel goed te zijn maar dat doe ik wel als ik zin heb in zware kost”. Ik heb hem één keer zien optreden, op Dijkshoorns Weerwoord Live, in Paradiso. Na een aantal flamboyante optredens van Nico en zijn vrienden struikelde Thomése nogal schutterig het toneel op en las met zachte en licht bekakte stem een tamelijk onbegrijpelijk fragment uit zijn nieuwe boek voor. Hij leek opgelucht dat hij na 5 minuten het podium weer mocht verlaten. Nico was oprecht blij en trots dat Thomése aanwezig was en dat vatte ik op als aanbeveling. Maar nog steeds: zwaar, want onbegrijpelijk.
Uiteindelijk is het er dan toch van gekomen en ik ben helemaal bekeerd. Al neem ik aan dat J.Kessels the novel niet representatief is voor Thoméses oeuvre. De NBD annotatie luidt: Twee oudere jongeren toeren in een walm van sigarettenrook en country-muziek van Tilburg naar de rosse buurt van Hamburg om een precair klusje te klaren. Formeel klopt die beschrijving maar hij is wel heel tuttig en daarmee wordt het boek echt tekort gedaan. De achterflap komt meer in de buurt: het krankzinnige verslag van een ongewenste reis van de schrijver P.F. Thomése met zijn beste vriend (en favoriete personage) J. Kessels naar Sankt Pauli, Hamburgs uitgewoonde hoerenbuurt, en weer terug naar Tilburg.
Het boek is door de kritiek welwillend ontvangen, al heb ik het idee dat sommige recensenten niet goed wisten wat ze er nou mee moesten. Wat mij betreft is het boek gedeeltelijk een pastiche. In de eerste hoofdstukken moest ik steeds aan High fidelity van Nick Hornby denken: ook zo’n semivolwassen man die alleen maar over muziek kan praten. Maar al snel schiet Thomése door en gaat het verhaal in de versnelling, over de kop en weer terug. Het is grof en geestig, en héél erg Brabants. Alleen een pastiche schrijven vond de schrijver waarschijnlijk te saai dus er zitten een aantal lagen (of laagjes?) in die ik niet allemaal heb begrepen maar die het wel interessant maken. Hij beweerde dat ik hem goed kende. Shit, ook dat nog. “Van vroeger”, expliceerde hij met de precisie van een schot hagel. Vroeger is een lange tijd, makker, dacht ik bij mezelf. Daarin kon veel voorgoed verloren raken. Meer in ieder geval dan je terug zou willen vinden. Een paar alinea’s verder komt de schrijver erachter dat de man aan de telefoon iemand uit zijn jeugd is wiens vader een snackbar had die Van Vroeger heette. En dat is natuurlijk de grap: want iedereen weet dat snackbars niet Van Vroeger heten, zeker niet in Tilburg. (De Hap of D’n Engel ja, maar niet Van Vroeger) Dus ervaring met Brabanders helpt wel om dit boek op zijn waarde te kunnen schatten lijkt me. Het feit dat die man met die licht bekakte stem hele platte teksten kan produceren maakt het wat mij betreft extra geestig.
Hij goochelt met werkelijkheid en fictie. Zo is de schrijver hoofdpersoon in zijn eigen boek (hij wil zich aan een Duitse hoer voorstellen met de woorden: Ich bin der Autor dieser Scheisse maar bedenkt dan dat zij waarschijnlijk niet in literatuur geïnteresseerd is) en hij reist rond met zijn goede vriend J. Kessels, hoofdpersoon in een eerder boek van hem. Thomése heeft een vriend die Kessels heet en die van muziek houdt maar je mag (voor zijn eigen geestelijke gezondheid) hopen dat hij in het echt minder zwartgallig is dan in dit boek. En de omhooggevallen manager Berend de Bray (die vroeger gewoon Bertje de Braaij heette) woont in Zaltbommel, de plaats waar Thomése volgens zijn eigen biografie een deftige jeugd heeft door gebracht. Die Berend is overigens ook onvergetelijk met zijn managementgebabbel uit een boekje.
Een aanrader voor mensen die bij zinnen als: ”En doet er voor mijn eigen ook maar een kroketje in leggen” een schok van herkenning krijgen en dan op zijn minst gaan grinniken. En die van de snackbar-scenes uit Draadstaal houden.
Ik heb me inmiddels wat meer verdiept in Thomése en weet dat mijn vooroordeel in het geheel niet klopt dus ik zal mijn leven beteren en me onderdompelen in zijn oeuvre. Jammer dat ik zijn optreden op het Tilburgse Festival van Absurde gemist heb: moet een een hele bijzondere ervaring geweest zijn.
Een wandelbibliotheek?
10 september, 2009
Een mooi voorbeeld van alternatieve lees-bevordering in Davos en Klosters (Zwitserland) Daar heeft de Openbare bibliotheek een aantal banken langs wandelroutes tot Lesebank benoemd. Dat houdt in dat er op die banken een kist staat met boeken voor de vermoeide wandelaar. Niet alleen maar ter lering en vermaak maar vanuit diepere bedoelingen, want “actief en regelmatig lezen bevordert tekstbegrip”. In de kisten zitten kinderboeken, romans en materiaal over de regio. Het publiek reageert enthousiast, ook de buitenlandse touristen, al zitten er alleen Duitse boeken in de kisten. Ik heb ook nog een mooi Duits (Zwitsers?) spreekwoord geleerd: Drei tagen nicht gelesen, und das Gespräch wird schal.
Heel kleinschalig (er zijn in totaal 6 kisten), maar erg leuk verzonnen.
Met dank aan de Lonely Librarian.
Boeken die verboden worden
26 augustus, 2009
De laatste week van september is in de Verenigde Staten weer Banned Books Week. Als je het zo opschrijft klinkt het bijna gezellig maar het natuurlijk dramatisch dat zoiets nodig is. In het hele land besteden boekhandels en bibliotheken aandacht aan verboden boeken.
Het verbieden van boeken is in de Verenigde Staten veel “gewoner” dan bij ons. Dan gaat het niet om officiële staatscensuur waarbij een boek van overheidswege verboden wordt maar om scholen of bibliotheken die door ouders of de plaatselijke politiek gedwongen worden om boeken uit de collectie te verwijderen. Het vervreemdende aan de situatie is dat mensen die proberen boeken te verbannen vinden dat ze goede bedoelingen hebben omdat het vaak gaat om kinderboeken die te moeilijk of te zwaar gevonden worden en waartegen kinderen beschermd moeten worden. Maar een boek verbieden kan nooit de oplossing zijn, ik schreef er al eerder over.
In mijn tijd bij de bibliobussen heb ik menig discussie met christelijke schooldirecteuren gevoerd over onze collectie en meestal kon ik ze wel overtuigen. In de openbare bibliotheek weren wij geen boeken vanwege de inhoud maar het staat elke ouder of leerkracht vrij om dat op individueel niveau wel te doen.
Het blijft bizar om te zien dat er in Amerika vorig jaar 513 pogingen zijn gedaan om boeken te weren. Van de Most Chalenged Books uit 2008 ken ik alleen De vliegeraar (ja inderdaad, die staat ook op de lijst), op nummer een staat een prentenboek over pinguïns.
De website van de ALA biedt erg veel informatie, ze zijn duidelijk erg betrokken bij de actie. Met lekker veel verschillende titellijsten (we blijven bibliothecarissen..), gerangschikt op jaar (diverse jaren) of op auteur en zelfs aparte lijsten voor “authors of color”. Er is ook een lijst van klassiekers die verboden zijn en daar heb ik vol verbijstering naar zitten kijken. Want dat sommige boeken in een ver verleden misschien minder lekker lagen en dus geweerd werden snap ik nog wel maar dat Slaughterhouse Five van Vonnegut in 1996 van een leeslijst wordt gehaald omdat het te gewelddadig zou zijn is toch wel bizar (voor degenen die het niet gelezen hebben: het gaat over het bombardement op Dresden tijdens WO 2). En dat Lord of the Rings in 2001 bij een kerk verbrand (!!) wordt omdat het satanisch zou zijn is helemaal verbijsterend.
Voor het geval je denkt dat zoiets alleen voorkomt in achtergebleven gebieden in het wilde westen is er een mooie googlemap gemaakt die het tegendeel bewijst. Land of the free, yeah right.
Bibliotheekvernieuwing vergeet het lezen
8 juli, 2009
Dat het niet goed gaat in bibliotheekland is een open deur: minder uitleningen, minder vragen en minder leners. We zijn met zijn allen druk bezig om het tij te keren maar ik vraag me eerlijk gezegd af of we wel op de goede weg zijn.
In zijn Nieuwsbrief Bibliotheekvernieuwing citeert Wim Keizer Hans van Velzen: Sinds de opening van de nieuwe Amsterdamse centrale bibliotheek is het aantal bezoekers verdubbeld, maar is het aantal uitleningen met slechts 30% toegenomen.“Die bezoekers hebben vaak een eigen laptop, maar komen dan toch naar de bibliotheek. Ze vinden het belangrijk om dingen samen te doen.” “De afname van het boekengebruik gaat heel snel.”
In onze vernieuwingsdrang wordt er door bibliotheken steeds meer getwitterd, geblogd en gehyved en de Projectgroep Bibliotheken is druk bezig met het optuigen van “de” digitale bibliotheek. Allemaal reuze belangrijk, dat weet ik wel, maar ik heb toch het gevoel dat we dat doen over de hoofden van onze klanten heen. Hans van Velzen zegt toch duidelijk dat de bezoekers niet komen vanwege de boeken maar omdat ze samen iets willen doen. Moeten we dat dan niet actiever stimuleren? In plaats van weer een retailproject op te starten of een digitale etalage te maken waardoor we de boeken nóg mooier kunnen presenteren en de klanten nóg beter kunnen verleiden.
Moeten we niet veel meer terug naar onze rol als leesbevorderaar en boekenadviseur? Ik las gisteren het requiem voor het boek van Francisco van Jole. Dat klinkt dramatischer dan het is: zijn nogal vage verhaal is terug te brengen tot de constatering dat het papieren boek vervangen zal worden door een digitaal boek maar dat er niet minder gelezen zal worden. En wij als bibliotheek waren toch van het lezen? De vorm van het boek maakt toch niet uit? Natuurlijk wel voor de interne organisatie van de bibliotheek maar het principe blijft hetzelfde. En ik krijg sterk het gevoel dat we dat te veel focussen op de vorm en niet op de inhoud, op het boek en niet op het lezen.
Dit weekend zag in de krant een grote advertentie met als kop Vriendschap in tijden van crisis. Het is een advertentie van een communicatiebureau waarin ze uitleggen dat in deze tijden van economische neergang één ding steeds belangrijker wordt en dat is vertrouwen en vriendschap. Belangrijker dan verleiding. En laat vertrouwen nou net iets zijn waar de bibliotheek goed in is… Waarom richten we ons niet veel directer op onze leners: maken we een bibliotheek waar mensen gestimuleerd worden om over boeken en lezen te praten. Met plekken waar je lekker kunt zitten, waar je mensen kunt ontmoeten die ook van lezen houden en waar mensen werken die verstand van boeken hebben. Dus geen generalisten die overal inzetbaar zijn, maar liefhebbers die met kennis van zaken kunnen adviseren over wat je nog meer kunt lezen als je zo genoten hebt van Tommy Wieringa. Schrijverdezes heeft al regelmatig gedroomd over een plek als deze (hier o.a.) en ik ben er steeds meer van overtuigd dat ze groot gelijk heeft. Ik denk dat we onze toekomst niet moeten beperken tot nog meer digitale toepassingen maar dat we ons ook heel sterk moeten gaan concentreren op het persoonlijke contact met de klant. Gebaseerd op kennis, vertrouwen en persoonlijke aandacht. Ik ga er over nadenken hoe dat er dan uit zou kunnen zien en ik kom er nog eens op terug. Misschien ook een leuk onderwerp voor het curriculum van de nieuwe Library School?
De truck op de foto is overigens van de Johnson County Library (Kansas VS). Die hebben hun 4 vrachtautootjes een literair aanzien gegeven, mooie achtergrondinformatie op de website, actie eraan gekoppeld en klaar. Over uitstraling gesproken….
Mijn keuze uit de wereldliteratuur
2 juli, 2009
Naar aanleiding van mijn post over de Boek meme rondom de BBC boekenlijst onstond er op het blog van Festina Lente een discussie over de betreffende lijst. Want er stonden (uiteraard?) geen Nederlandse titels op de lijst en in de discussie werden ook andere lijsten aangedragen die beter of representatiever zouden zijn. Maar op al die andere lijsten viel ook het nodige aan te merken dus vroeg ik me af of het niet leuk zou zijn om zelf zo’n lijst te maken. Gewoon al die lijsten naast elkaar leggen, in elkaar schuiven en dan flink wat wieden. Klonk simpel maar ook als een gigantische klus. Misschien later nog eens, als ik tijd had.
Maar wat een toeval: de dag nadat ik het voorstelde maakte ik mijn ongelukkige smak en kreeg ik opeens ontzettend veel tijd. Het heeft even geduurd maar hier is dan mijn keuze uit de verzamelde wereldliteratuur. Ik heb nog steeds niet het gevoel dat dit de ultieme lijst is maar ik heb besloten dat ik hem los moet laten, dus hier komt ie:
1 Emma – Jane Austen
2 De Bijbel
3 Woeste hoogten – Emily Bronte
4 David Copperfield – Charles Dickens
5 Misdaad en straf – Fjodor Dostojewski
6 Alice in Wonderland -Lewis Carroll
7 De vanger in het graan – J.D. Salinger
8 Anna Karenina – L. N. Tolstoj
9 Winnie de Poeh – A.A. Milne
10 De boerderij der dieren - George Orwell
11 Honderd jaar eenzaamheid – Gabriel Garcia Marquez
12 Heer der vliegen – William Golding
13 Heerlijke nieuwe wereld – Aldous Huxley
14 Moby Dick – Herman Melville
15 Ulysses – James Joyce
16 Madame Bovary – Gustave Flaubert
17 Hart der duisternis – Joseph Conrad
18 Ilias & Odyssee – Homerus
19 Hamlet – William Shakespeare
20 Op zoek naar de verloren tijd – Marcel Proust
21 Decamerone – Giovanni Boccaccio
22 Medea – Euripides
23 Max Havelaar – Multatuli
24 Don Quichot van La Mancha – Miguel de Cervantes
25 Reis naar het einde van de nacht – Louis-Ferdinand Céline
26 De kleine prins – Antoine De Saint-Exupery
27 Gijsbrecht – Joost van de Vondel
28 Faust – Johann Wolfgang Goethe
29 De pest – Albert Camus
30 De gedaanteverwisseling – Franz Kafka
31 Graaf van Monte Cristo – Alexandre Dumas
32 De kersentuin – Anton Tsjechov
33 Lijmen / Het been – Wilem Elsschot
34 Sprookjes – Hans Christiaan Andersen
35 Het Martyrium – Elias Canetti
36 De goddelijke komedie – Dante Alighieri
37 Fabels van Aesopus
38 De avonden – Gerard Reve
39 Dode zielen – N.V. Gogol
40 Van den Vos Reynaerde
41 Robinson Crusoë – Daniel Defoe
42 Het verdriet van België – Hugo Claus
43 De uitvreter / Titaantjes / Dichtertje – Nescio
44 Beminde – Toni Morrison
45 Dracula – Bram Stoker
46 Lolita – Vladimir Nabokov
47 Historiën - Herodotus
48 Catch 22 – Joseph Heller
49 Rebecca – Daphne Du Maurier
50 De grote Gatsby – F Scott Fitzgerald
51 Oblomov – I.A. Gontsjarov
52 De avonturen van Sherlock Holmes – Sir Arthur Conan Doyle
53 Spaar de spotvogels – Harper Lee
54 Gevaarlijke liefde – Choderlos de Laclos
55 Kees de jongen – Theo Thijssen
56 Tijl Uilenspiegel
57 De stille kracht – Louis Couperus
58 Les misérables – Victor Hugo
59 Blokken / Knorrende beesten / Bint – F. Bordewijk
60 Gullivers reizen – Jonathan Swift
61 Pluk van de Petteflet – Annie M.G. Schmidt
62 De kelner en de levenden – Simon Vestdijk
63 Het portret van Dorian Gray – Oscar Wilde
64 Het achterhuis – Anne Frank
65 Van de koele meren des doods – Frederik van Eeden
66 Een nagelaten bekentenis – Marcellus Emants
67 Lady Chatterly’s minnaar – D.H. Lawrence
68 De druiven der gramschap – John Steinbeck
69 De Toverberg – Thomas Mann
70 De aanslag – Harry Mulisch
71 Dokter Zjivago – Boris Pasternak
72 Terug naar Oegstgeest – Jan Wolkers
73 Naar de vuurtoren – Virginia Woolf
74 Voor wie de klok luidt – Ernest Hemingway
75 De donkere kamer van Damocles – Willem Frederik Hermans
76 Terugkeer naar Brideshead – Evelyn Waugh
77 Onderweg – Jack Kerouac
78 Camera Obscura – Hildebrand
79 Het rood en het zwart – Stendhal
80 Verhalen – Guy de Maupassant
81 Het bureau – J.J. Voskuil
82 Slachthuis vijf – Kurt Vonnegut
83 Alle mensen zijn sterfelijk – Simone de Beauvoir
84 Pippi Langkous – Astrid Lindgren
85 De duivelsverzen – Salman Rushdie
86 De wereld volgens Garp – John Irving
87 Frankenstein – Mary Shelley
88 Germinal – Emile Zola
89 Effi Briest – Theodor Fontane
90 Huckleberry Finn - Mark Twain
91 Een kamer met uitzicht – E.M. Forster
92 In ongenade - J.M. Coetzee
93 Breakfast at Tiffany’s – Truman Capote
94 Pygmalion – Bernard Shaw
95 De blikken trommel / Günther Grass
96 De tijgerkat / G. Tomasi di Lampedusa
97 Schaaknovelle / Stefan Zweig
98 American psycho – Brett Easton Ellis
99 Carmen – Prosper Merimée
100 Symposion – Plato
Verantwoording: het startpunt was de BBC lijst, die heb ik vergeleken met de lijsten van Sargasso en Perpetua zoals die in het blog van Festina werden genoemd en met de lijst die Leon op zijn blog presenteert. Verdere aanvulling heb ik gevonden bij de de Penguin classics en de Salamander klassiekers en bij mijn eigen smaak natuurlijk. De eerste 17 titels van de lijst zijn titels die in meer dan twee lijsten tegelijk voorkwamen, die leken me onaantastbaar. Verder heb ik een paar criteria gehanteerd:
- alleen proza, geen poëzie of essays, wel toneelstukken
- elke schrijver mag er maar één keer opstaan
- niet alleen literaire kwaliteiten tellen, ook het bredere cultureel-maatschappelijke verband telt mee
Nogmaals, deze lijst heeft geen enkele pretentie en er is over veel dingen te discussiëren. Ik heb zelf ook lang getwijfeld of ik nou bv. De stille kracht moest kiezen of Eline Vere, of Oliver Twist of een Christmas Carol. Sommige koos ik heel bewust, soms was de keuze willekeurig. En bij de allerlaatste controle (schrijf ik alle namen wel goed?) vielen er toch nog een paar titels af. Ik hoor graag wat er ontbreekt (mag alleen als je aangeeft wat er dan af moet) of waar ik een verkeerde keuze heb gemaakt.
Update 27/7: Op advies van Festina Lente is Julius Caesar vervangen door Herodotus en omdat volgens haar Symposion van Plato er in moest heb ik Jan Cremer het veld laten ruimen. Léon wees me er op dat Frederik van Eeden twee keer in de lijst stond dus moest de Kleine Johannes plaats maken voor De tijgerkat van Lampedusa. Op aandringen van Schrijverdezes heeft Coetzee een plekje in de lijst gekregen, dat ging ten koste van Raymond Chandler.
Dave Eggers is geweldig
6 juni, 2009
Via Twitter kwam ik bij dit TEDfilmpje* van Dave Eggers terecht en ik vind het super. Waarschijnlijk ben ik bevooroordeeld want ik vond A Heartbreaking Work of Staggering Genius een van de beste boeken die ik de afgelopen 10 jaar heb gelezen maar toch.
Het filmpje duurt 25 minuten, dus ga er even voor zitten. Wacht even de eerste 5 minuten af want door de zenuwen heeft hij even tijd nodig om op gang te komen. Maar dan vertelt hij met veel humor over zijn 826 Valencia en hoe hij in dit kantoor van zijn uitgeverij in San Francisco ruimte vrijmaakte om kinderen met een taalachterstand te ondersteunen. Hij schakelde schrijvers en redacteuren in om kinderen te helpen met hun huiswerk en het geven van schrijfworkshops. Hij vertelt over de opstartproblemen die ze hadden maar vooral ook over de successen die ze boekten. Zijn “winkel” werd zo’n succes dat er inmiddels 6 filialen zijn, verspreid over de Verenigde Staten. Alleen al in San Francisco hebben ze 1400 vrijwilligers die kinderen helpen, die naar scholen gaan of die boeken uitgeven met verhalen die de kinderen zelf geschreven hebben.
Volgens mij zijn de belangrijkste redenen voor zijn succes:
1. Veel enthousiasme.
2. Veel humor (alle 826 vestigingen zijn vermomd als rare winkel).
3. Neem alle kinderen serieus, geef ze één op één aandacht.
4. Stel je dienend op, ook als je naar een school gaat. Vraag wat de behoefte is.
Hij kreeg een TEDprize in 2008, vandaar dit filmpje. Hij spreekt de wens uit (de TEDwish) om binnen een jaar 1000 van dit soort initiatieven te hebben. We zijn nu een jaar verder en hij is volgens mij een heel eind op streek: er is een website en overal zijn nieuwe initiatieven ontstaan om scholen te helpen. Ik weet niet of hij de 1000 gehaald heeft, daar blijft het updatefilmpje vrij vaag over. Het woord bibliotheek valt overigens nergens en dat is toch raar als de woorden book en read wel zo vaak gebruikt worden.
Kan zoiets ook in Nederland? Ik wil best af en toe ergens in Slotervaart kinderen gaan helpen met hun huiswerk, zeker als dat ook op zeer onregelmatige basis kan zoals hier.
Als afsluiting nog een filmpje, niet zo lang, maar heel ontroerend. Kinderen lezen voor uit hun brieven aan president Obama.
*weet niet waarom het me niet lukt om het filmpje te embedden, maar klik vooral even op de link.
BBC boek Meme: hoeveel heb jij er gelezen?
11 mei, 2009

Een paar weken geleden kwam ik een nieuwe boek Meme tegen, gebaseerd op de Big Read van de BBC. In december 2003 werd onder leiding van de BBC (en begeleid door een spectaculaire campagne) het beste boek ooit gekozen. De top 100 uit deze campagne was het uitgangspunt voor deze meme, enigszins aangepast en geactualiseerd.
Instructie voor deze Meme:
1. Kijk naar deze lijst en maak de boeken die je gelezen hebt vet.
2. Zet een sterretje (*) bij de boeken die je geweldig vindt.
3. Cursiveer de boeken die je van plan bent te lezen.
1. Pride and Prejudice – Jane Austen
2 The Lord of the Rings – JRR Tolkien (ben halverwege deel twee gestopt, telt dus niet)
3 Jane Eyre – Charlotte Bronte
4 Harry Potter series – JK Rowling (moet het laatste deel nog)
5 To Kill a Mockingbird – Harper Lee
6 The Bible (waar een studie Kunstgeschiedenis al niet goed voor is)
7 Wuthering Heights – Emily Bronte
8 Nineteen Eighty Four – George Orwell
9 His Dark Materials – Philip Pullman
10 Great Expectations – Charles Dickens
11 Little Women – Louisa M Alcott*
12 Tess of the D’Urbervilles – Thomas Hardy
13 Catch 22 – Joseph Heller
14 Complete Works of Shakespeare (heb wel bijna alles gezien op toneel, maar dat is iets anders dan gelezen natuurlijk)
15 Rebecca – Daphne Du Maurier
16 The Hobbit – JRR Tolkien (die heb ik dan weer wel ooit met veel plezier gelezen)
17 Birdsong – Sebastian Faulks
18 Catcher in the Rye – JD Salinger
19 The Time Traveller’s Wife – Audrey Niffenegger (ben halverwege gestopt omdat ik het zo’n zeurboek vond)
20 Middlemarch – George Eliot
21 Gone With The Wind – Margaret Mitchell
22 The Great Gatsby – F Scott Fitzgerald
23 Bleak House – Charles Dickens
24 War and Peace – Leo Tolstoy
25 The Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy – Douglas Adams (eerst het hoorspel, toen het boek en onlangs de film)
26 Brideshead Revisited – Evelyn Waugh
27 Crime and Punishment – Fyodor Dostoyevsky
28 Grapes of Wrath – John Steinbeck
29 Alice in Wonderland – Lewis Carroll
30 The Wind in the Willows – Kenneth Grahame*
31 Anna Karenina – Leo Tolstoy
32 David Copperfield – Charles Dickens
33 Chronicles of Narnia – CS Lewis
34 Emma – Jane Austen
35 Persuasion – Jane Austen
36 The Lion, The Witch and The Wardrobe – CS Lewis
37 The Kite Runner – Khaled Hosseini
38 Captain Corelli’s Mandolin – Louis De Berniere
39 Memoirs of a Geisha – Arthur Golden
40 Winnie the Pooh – AA Milne
41 Animal Farm – George Orwell
42 The Da Vinci Code – Dan Brown
43 One Hundred Years of Solitude – Gabriel Garcia Marquez*
44 A Prayer for Owen Meaney – John Irving
45 The Woman in White – Wilkie Collins
46 Anne of Green Gables – LM Montgomery
47 Far From The Madding Crowd – Thomas Hardy
48 The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood*
49 Lord of the Flies – William Golding
50 Atonement – Ian McEwan
51 Life of Pi – Yann Martel
52 Dune – Frank Herbert
53 Cold Comfort Farm – Stella Gibbons
54 Sense and Sensibility – Jane Austen
55 A Suitable Boy – Vikram Seth
56 The Shadow of the Wind – Carlos Ruiz Zafon (ben ik na het vijfde hoofdstuk of zo mee gestopt, ik kwam er niet doorheen, wát een saai boek)
57 A Tale Of Two Cities – Charles Dickens
58 Brave New World – Aldous Huxley
59 The Curious Incident of the Dog in the Night-time – Mark Haddon*
60 Love In The Time Of Cholera – Gabriel Garcia Marquez
61 Of Mice and Men – John Steinbeck (het eerste engelse boek dat ik ooit las, verplicht natuurlijk, begreep er helemaal niets van)
62 Lolita – Vladimir Nabokov
63 The Secret History – Donna Tartt*
64 The Lovely Bones – Alice Sebold
65 Count of Monte Cristo – Alexandre Dumas
66 On The Road – Jack Kerouac
67 Jude the Obscure – Thomas Hardy
68 Bridget Jones’s Diary – Helen Fielding
69 Midnight’s Children – Salman Rushdie
70 Moby Dick – Herman Melville (ooit aan begonnen, moet ik toch eens afmaken)
71 Oliver Twist – Charles Dickens
72 Dracula – Bram Stoker
73 The Secret Garden – Frances Hodgson Burnett
74 Notes From A Small Island – Bill Bryson
75 Ulysses – James Joyce (ik zou graag zeggen dat ik die écht nog eens ga lezen maar ik weet dat ik het niet eens ga proberen, dus laat ik maar eerlijk blijven)
76 The Bell Jar – Sylvia Plath
77 Swallows and Amazons – Arthur Ransome
78 Germinal – Emile Zola
79 Vanity Fair – William Makepeace Thackeray
80 Possession – AS Byatt
81 A Christmas Carol – Charles Dickens
82 Cloud Atlas – David Mitchell
83 The Color Purple – Alice Walker
84 The Remains of the Day – Kazuo Ishiguro
85 Madame Bovary – Gustave Flaubert
86 A Fine Balance – Rohinton Mistry
87 Charlotte’s Web – EB White
88 The Five People You Meet In Heaven – Mitch Albom
89 Adventures of Sherlock Holmes – Sir Arthur Conan Doyle
90 The Faraway Tree Collection – Enid Blyton
91 Heart of Darkness – Joseph Conrad
92 The Little Prince – Antoine De Saint-Exupery
93 The Wasp Factory – Iain Banks
94 Watership Down – Richard Adams
95 A Confederacy of Dunces – John Kennedy Toole
96 A Town Like Alice – Nevil Shute
97 The Three Musketeers – Alexandre Dumas
98 Hamlet – William Shakespeare*
99 Charlie and the Chocolate Factory – Roald Dahl*
100 Les Miserables – Victor Hugo
De BBC gaat er van uit dat de meeste mensen maar 6 van deze 100 boeken hebben gelezen, ik kom zelf op 34. Helemaal uitgelezen dan, met Harry Potter ben ik bijna klaar bijvoorbeeld. Valt me eigenlijk wel tegen. Het verbaast me ook dat er titels tussen zitten waar ik zelfs nog nooit van heb gehoord (Enid Blyton is toch van de Vijf??). Ik troost me maar met de gedachte dat dat komt omdat ik niet Brits ben.
Lezen als politieke daad
12 april, 2009

In Frankrijk is een literaire rel ontstaan omdat president Sarkozy zich tot twee keer toe in het openbaar heeft afgevraagd waarom er in het toelatingsexamen voor een baan bij de overheid vragen worden gesteld over het boek La Princesse de Clèves. Waarom is ervaring als vrijwilliger niet net zo belangrijk als dit boek uit je hoofd kennen? De Papieren man schreef er al eerder over.
Op zich natuurlijk helemaal niet zo’n rare vraag maar vanwege het politieke en culturele klimaat in Frankrijk is het lezen van La Princesse de Clèves inmiddels een daad van verzet. De verkoopcijfers van deze 17e eeuwse liefdesroman zijn sterk gestegen, er worden openbare lezingen van het boek georganiseerd en op de Salon du Livre vorige maand waren buttons met de tekst “Je lis La Princesse de Clèves” niet aan te slepen.
Ik smul van dit soort verhalen, vooral omdat het zo ontzettend onvoorstelbaar is dat dit in Nederland zou gebeuren. Ik probeer me graag voor te stellen dat het wél zou kunnen. Als we er even van uit gaan dat er in Nederland ook zo’n staatsexamen zou bestaan dan zou Belle van Zuylen vast de plaats van Madame de la Fayette innemen. Maar ik kan me met geen mogelijkheid voorstellen dat Balkenende iets vergelijkbaars zou doen. Hij zou er waarschijnlijk een paar ontzettend flauwe grapjes over maken maar verder niet. Geert Wilders daarentegen zie ik daar wel een enorm nummer van maken. Hij zou waarschijnlijk weer goedkoop scoren met opmerkingen in de categorie “bezopen” of “van de zotte” en daar zou de rest van de politiek hem mee laten wegkomen.
Is onze premier daarmee opeens een intellectueel? Dacht het niet. Maar het zegt wel iets over het verschil in cultuur. Misschien moeten we zo’n examen alsnog invoeren, lijkt me geen slecht idee als rijksambtenaren verplicht cultuur opsnuiven. Als ze weten dat Belle van Zuylen nog steeds in binnen- en buitenland gelezen wordt.
In dit land vragen verslaggevers zich op tv hardop af waarom de Koningin nou alwéér naar de opera gaat en niet naar een leuke musical. Dus het lijkt me geweldig als een klassieke roman onderdeel wordt van een politiek debat, als het lezen van een boek een politieke daad wordt.
Het dichtsbijzijnde boek meme
7 december, 2008

Ik zag bij Wowter de Het dichtsbijzijnde boek meme.
Hier komt de mijne:
Er is een nieuw type samenleving ontstaan, zonder sociale cohesie.
Uit: Bonnefantenmuseum: Het gebouw van Guido Goossens
Een saaie zin uit een verder redelijk interessant boek over (inderdaad) het Bonnefantenmuseum en hoe dit past in het oeuvre van Aldo Rossi dat ik aan het recenseren ben voor de NBD.
Voor wie het stokje ook wil overnemen: de regels zijn simpel.
- Neem het dichtsbijzijnde boek, nu meteen
- Ga naar pagina 56
- Vind de vijfde zin
- Citeer die zin op je blog
- Kopieer deze instructies onderaan de post
- Zoek niet naar een goed boek, mooi boek, maar pak het dichtsbijzijnde
Ik heb een enorme stapel veel interessantere boeken (die maar niet kleiner wordt want ik lees te weinig) maar dit boek lag voor het grijpen.







