Het strandbibliotheekseizoen is weer geopend

Afgelopen vrijdag (3 juli) is met de opening van de Strandbibliotheek in Hoek van Holland het strandbibliotheekseizoen weer geopend. De voorzitter van de deelgemeente verrichtte de openingshandeling na een paar officiële toespraakjes. Niet teveel en niet te officieel want dat past niet bij het karakter van de strandbibliotheek. Op de foto zie je de gedeputeerde van Zuid-Holland met in zijn hand het boekje Op blote voeten naar de bieb. Dat boek gaf hij aan de stadsdeelvoorzitter (naast hem) en daarmee droeg hij de verantwoordelijkheid symbolisch over van de provincie naar de gemeente. Dit jaar is het namelijk het laatste jaar dat de Provincie Zuid-Holland de strandbibliotheken subsidieert en daarmee is het ook het laatste jaar dat ProBiblio de coördinatie heeft. Heel logisch en begrijpelijk maar wel jammer want het is een heel leuk project. Iedereen wordt er vrolijk van en dat is altijd prettig.

In de afgelopen jaren hebben we niet alleen boeken uitgeleend maar ook  een heleboel activiteiten georganiseerd: variërend van piratenspellen en workshops over de zee tot yogalessen en gedichtenwedstrijden. Daarnaast hebben we  ook met een aantal dingen geëxperimenteerd op het strand: het uitlenen van (voorgeprogrammeerde) IPods, luisterstoelen, het uitlenen van E-books en Wii-feesten op het strand. Dit jaar hebben we een paar nieuwe, cultureel literaire activiteiten bedacht zoals de Wandelende verhalenmantels (acteurs die in speciaal ontworpen literaire mantels op het strand verhalen vertellen en improviseren), Schrijvers aan zee (elke strandbibliotheek krijgt drie dagen lang een schrijver in residence) en de Schatkisten (die zijn een verrassing).

Ik kom er binnenkort op deze plaats op terug.

Op blote voeten naar de bieb

 

 

 

 

 Het strand-bibliotheek-seizoen werd afgelopen dinsdag geopend met de presentatie van het boek Op blote voeten naar de bieb. In een strandtent in Zandvoort werd het boek over vier jaar ervaringen met strandbibliotheken overhandigd aan de wethouder van Zandvoort. Bij het boek is ook een USB-stick gemaakt voor alle deelnemende bibliotheken met daarop alle gegevens die ze nodig hebben om het volgend jaar zelf te doen.

Het is een mooi boek geworden met foto’s van alle 15 strandbibliotheken die er vorig jaar waren (inclusief Makkum) en interviews met betrokkenen: o.a. met de filiaalchef van de Albert Heijn uit Egmond die de plaatselijke strandbibliotheek sponsorde.

Het feestje bij de boekpresentatie was een groot succes, daarbij werden we wel geholpen door het fantastische weer. Stralend zonnetje, het strand, vrolijke collega’s en geweldige hapjes. Iedereen kreeg weer zin in het nieuwe seizoen.

De provincie Zuid-Holland subsidieert de strandbibliotheken dit jaar voor het laatst, Noord-Holland doet het dit jaar al niet meer. Jammer, maar wel begrijpelijk want de subsidie kwam uit het vernieuwingsgeld van de provincie en na 5 jaar kun je niet meer met goed fatsoen volhouden dat het nog steeds vernieuwend is. Er wordt vanuit het vak nog steeds kritisch naar de Strandbibliotheken gekeken maar als ik zie wat het heeft opgeleverd aan goodwill bij het publiek en de politiek en wat het teweeg heeft gebracht in de contacten en de mentaliteit van bibliotheekmedewerkers ben ik er nog steeds heel tevreden over.

Op 3 juli a.s. wordt de Strandbibliotheek voor de laatste keer geopend door de gedeputeerde. We zijn druk bezig met de voorbereidingen, dit laatste seizoen komen we met een paar hele bijzondere projecten, daarover de komende maanden meer. Nu eerst hopen op een mooie zomer.

Nu echt geschiedenis

Vandaag rijden onze bibliobussen voor het allerlaatst. Vanaf morgen zijn onze groen met blauwe bussen geschiedenis geworden, net als deze New Yorkse bus.

Schrijverdezes heeft al een mooi verhaal geschreven over hoe hard de klap aankwam binnen ProBiblio toen het bekend werd gemaakt. We hebben er sinds 26 februari naar toe gewerkt  maar toch voelt het nog steeds waardeloos.

Het afscheid van de lezers is vaak erg emotioneel, Anna en haar muizen schreven er al over. Want een bibliobus is niet zomaar een rijdende boekenkast die je naar believen kunt vervangen door iets anders, bij een bibliobus horen mensen die je kent, en die jou kennen. Die weten wat je leest: die zorgen voor een min of meer constante aanvoer van je favoriete genre, die rekening houden met je artrose en je daarom geen dikke boeken meegeven, die ervoor zorgen dat er steeds weer nieuwe boeken over graafmachines zijn voor dat ene jongetje en die in de gaten houden dat je op tijd naar huis gaat omdat je anders van je vader niet meer naar de bus mag.

Dat verdwijnt dus ook allemaal. En het komt nooit meer terug.

De foto komt uit de Digital Gallery van de New York Public Library. Hij staat (nog) niet op hun Flickr pagina, maar ik vond hem zo mooi.

Nog meer Karavaan

 

 

 

 

In mijn vorige bericht had ik het over de bibliotheek op de Karavaan maar daar verwees ik alleen naar het blog dat de kinderen bijhouden over hun activiteiten.

Voor de activiteiten ’savonds is een apart blog gemaakt, de Karavaanbibliotheek. Daar zijn aankondigingen te zien van de activiteiten die nog moeten komen en foto’s van de dingen die geweest zijn. Het karretje is helaas nog steeds niet goed te zien, maar als je tussen de mensen door kijkt krijg je er toch wel een indruk van.

Er wordt aan biebdaten gedaan, er zijn schrijvers en interviews met acteurs. Die laatste vinden jammer genoeg niet altijd in de bibliotheek plaats. Omdat het voor iedereen de eerste keer was dat we dit deden en de deelnemende bibliothecarissen dachten dat zij niet extravert genoeg zouden zijn om bezoekers over te halen om mee te doen aan het biebdaten is er een actrice ingehuurd om dat te doen. Dat is een succes, want het typetje dat ze neerzet kletst moeiteloos lezers de bibliotheek in.

Toch jammer dat we dat zelf niet kunnen.

Bibliotheek op lokatie

 

 

 

 

Het reizend Noord-Hollandse theaterfestival Karavaan kent sinds vorig jaar een festivalhart. Naast voorstellingen op locatie wordt er nu van donderdag tot en met zondag een kampement opgeslagen op steeds een andere locatie.

Sinds dit jaar is er in het festivalhart ook een bibliotheek. ProBiblio heeft een karretje laten maken dat als mobiele bibliotheek dient en waar de bibliotheken van Heiloo, Alkmaar, Hoorn en Schagen zich presenteren. Overdag wordt er door kinderen gelezen, getekend en verslag gedaan van wat ze gezien en gedaan hebben op een weblog.

’sAvonds organiseren de bibliotheken activiteiten voor volwassenen: er komen schrijvers op bezoek en er worden theatermakers geinterviewd. Het aantal bezoekers is nog beperkt, maar de reacties zijn enthousiast.

Er zijn nog puntjes die op I-en moeten en zo, maar ik ben heel tevreden, het begin is er wat mij betreft.

Ding 23 : Evalueer

Capt. Rostron & under officers of CARPATHIA [ship] (LOC) Originally uploaded by The Library of Congress

Klaar!! Wat heb ik geleerd? Nou, een heleboel. Ik had bij een heleboel dingen vantevoren het klepel-en-de-klok gevoel. Wist wel wat Flickr/RSS/Librarything (om maar wat te noemen) was maar niet hoe je het kon gebruiken. Heb nu ontdekt dat ik een aantal dingen heel bruikbaar vindt. Niet alles, maar dat weet ik nou tenminste en nu heb ik niet meer dat onbestemde idee dat ik me daar eigenlijk eens in moet verdiepen.

De ontdekkingstocht was leuk, ook de niet leuke dingen bleken vaak mee te vallen. Ik zal het maar toegeven: ik gebruik LastFM nu vaker; ik heb het nog een kans gegeven nadat ik mijn post gemaakt had en nu begin ik het langzaam aardig te vinden.

Ik heb me verdiept in het hele 2.0 gebeuren en ik heb gemerkt dat er een hele wereld is waar wij als branche nog maar nauwelijks mee bezig zijn. En dat moet wel. En snel ook. Het was ook heel noodzakelijk dat wij als ProBiblianen getraind werden: bibliotheken verwachten van ons dat we voorop lopen, of in elk geval actueel zijn. Dit is weer een stapje de goede kant op.

En nu? Ik word toch maar lid van de Ning Bibliotheek 2.0. Maar dat moet dan wel onder mijn eigen naam en daar moet ik nog even aan wennen. Dus geef me nog even de tijd.

Ik blijf doorgaan met mijn blog, ik vind het veel te leuk. Ik zal helaas nog maar weinig lezers hebben nu de 23dingenfeed niet meer aanlevert want het schrijven is prettig maar het wordt leuker als je ook gelezen wordt. En de reacties zijn het allerleukst. Maar zonder lezers blijf ik me ook nog even opwinden over zaken in de Bibliotheekbranche. Dat deed ik altijd al maar het helpt als je schrijft. Dat dwingt je om je gedachten te ordenen en goed na te denken over wat je echt vindt.

Ik ben helaas niet aanwezig bij de afsluiting omdat ik vakantie heb. Dank zij die vakantie heb ik de laatste dingen kunnen doen, ik heb er nu tijd voor. Maar wel jammer dat ik er niet bij kan zijn want ik vind dat er te weinig interactie is geweest tussen alle bloggers.

Maar dit einde is geen einde. Tot ziens, misschien?

 

Games als marketinginstrument?

Gisteren meegedaan aan de Gamesworkshop die was georganiseerd door Babette. Had er eerlijk gezegd niet zo’n zin in maar vond dat ik me er wel in moest verdiepen, want anders mag ik er niet over meepraten. En games zijn inmiddels wel gewoon een realiteit in het dagelijks leven dus de bibliotheken moeten er ook wat mee.

Ik kende eigenlijk alleen de Nintendo DS van mijn nichtje van 11 (hondjes trainen of elfjes laten springen) en ik heb ook nog wel eens Sims gespeeld maar daar bleef het dan wel bij. Tot mijn grote verbazing vond ik de racespelletjes het leukst. Ik had nog nooit zo’n console bediend, dus het duurde een hele poos voordat mijn racewagen de eerste bocht in het circuit genomen had (ik botste overal tegenaan; wat is het moeilijk om een auto te besturen zonder stuur…) maar toen ik het eenmaal door had was het erg leuk. Ga ik vaker doen, weet nog niet hoe maar dat komt nog wel.

Tijdens de introductie ontstond een discussie met de mensen van onze marketingafdeling want die vroegen wat het opleverde, dat gamen in de bibliotheek. Geen gekke vraag natuurlijk. Maar toen het antwoord niet een keihard cijfer bleek te zijn was de verontwaardiging groot. “Ja maar het moet toch wat opleveren? Daar doe je het toch voor?” En daar schrok ik eigenlijk van. Want die redenering maakt marketing tot een doel op zich en dat kan niet de bedoeling zijn.

De bibliotheek heeft een doel, een maatschappelijk verantwoord doel nog wel. Namelijk om een breed publiek kennis te laten nemen van informatie en cultuur en ze daardoor beter geinformeerd deel te laten nemen aan de samenleving. Games zijn een onderdeel van de maatschappij en alleen al daarom moeten bibliotheken er aandacht aan besteden. En uiteraard wil je dan een bepaald doel bereiken, maar dat hoeft niet te zijn om zoveel mogelijk mensen lid te maken. “Een tevreden lezer is ook een resultaat” zei laatst een onderzoeker en dat kan ik alleen maar beamen.

Bibliotheken moeten “iets” met games omdat het een medium is, een informatiedrager, een verhalenverteller, een educatief product, desnoods omdat het zo’n leuke hobby is. Niet omdat het een marketinginstrument is.

Maar misschien bedoelden de marketingmensen dat ook wel….

PS. Ik zie dat Edo foto’s van de workshop op Flickr heeft gezet.

Bibliotheekplaza

Vandaag (of eigenlijk gisteren zie ik nu) de hele dag op Bibliotheekplaza geweest. Het was weer reuze  interessant maar vooral door de boeiende sprekers. Niet omdat er nou zoveel inspirerende debatten of ontmoetingen plaatsvonden. Dat was namelijk het thema: ontmoeting en debat. Bibliothecarissen hebben moeite met het invullen van die functie van de bibliotheek en ze kwamen vandaag massaal naar de Meervaart om te zien hoe andere mensen dat doen. Maar ze wekten eerlijk gezegd niet de indruk dat ze morgen onmiddelijk allerlei debatten gaan organiseren in hun eigen bibliotheek, ze hadden vooral een gezellig dagje uit leek het wel.

De presentatie van Paul Holdengräber, die enthousiast vertelde over de manier waarop hij in zijn New York Public Library die ontmoetingsfunctie invult, werd door een paar dames achter me hardop van commentaar voorzien. Heel voorspelbaar commentaar in de categorie ‘ja, dat kan je in New York doen ja,” en “hij heeft makkelijk praten”. En dat niet één keer maar voortdurend. Ze hadden het er zo druk mee dat ze nauwelijks hoorden dat je goed moet kijken naar wat er in je eigen omgeving gebeurd en daarbij moet aansluiten en dat je dat dus ook in Appelscha kunt doen.

Ik vond het een heel boeiend verhaal en ik heb vooral zijn kreet ”libraries are about ideas, not about books” onthouden. Dat schept hele nieuwe perspectieven, het is een variatie op de kreet “bibliotheken gaan over verhalen”.

Daarna een workshop van Pieter-Matthijs Gijsbers van Museum Orientalis die het Bijbels Openluchtmuseum aan het omturnen is naar een plek voor ontmoetingen tussen de drie wereldgodsdiensten. Hij steekt zijn nek uit en toont lef en van hem ga ik het advies “kies thema’s die ertoe doen” onthouden. Bij hem niks van dat benauwde dat wij bibliothecarissen vaak hebben.

Jammer dat er zo weinig bibliotheekdirecteuren waren. Maar die houden geloof ik alleen van discussie met elkaar.

Ding 9 : mijn visie tot nu toe

 

Het is een paar weken stil geweest aan het blogfront maar het feit dat de vertrouwde bibliobus nu definitief een museumstuk wordt heeft me nogal bezig gehouden. Vandaar.

En dat is ook van invloed op wat ik kan schrijven over toepassingen in mijn werk van de dingen die ik tot nu toe geleerd heb. Er waren namelijk al hele goede ideeën over toepassingen,  o.a. om een blog te maken over de laatste ontwikkelingen binnen het flexibele bibliotheekwerk maar ook om een blog te maken voor het onderhoud van de bibliobus. Ik kan me zo voorstellen dat dat laatste nu in de ijskast verdwijnt. Maar het bloggen is dus al aangeslagen op de afdeling.

Flickr is handig om snel een plaatje te vinden maar ik zou me kunnen voorstellen dat ProBiblio dat ook gebruikt om foto’s op te plaatsen. Nu hebben wij een heleboel foto’s op de L-schijf staan en daar kunnen alleen mensen van onze eigen afdeling bij. En er belt natuurlijk altijd net een journalist of een ambtenaar die dringend een foto nodig heeft als er even niemand op de afdeling is zodat de afdeling communicatie toch weer met dezelfde foto aan komt zetten die zij op hun deel van de L-schijf hebben staan. Als er foto’s op Flickr staan kan daar naar verwezen worden. In elk geval kan iedereen daar dan bij. Misschien toch eens voorstellen bij Communicatie.